به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز به نقل از خبرآنلاین، ظاهراً داستان حاشیههای خواهران منصوریان قرار نیست تمام شود. هر بار که تصور میکنیم دیگر چیزی برای جنجال باقی نمانده، یک مصاحبه، یک افشاگری، یک ویدئو یا یک جمله تازه از راه میرسد تا دوباره نام آنها را به صدر اخبار بیاورد. حالا شهربانو منصوریان در تازهترین اظهارنظرش گفته است: «هیچوقت دوست نداشتم بروم، اما جنگ که تمام شود میخواهم به یک کشور دیگر پناهنده شوم؛ جایی که قدرم را بدانند و بگذارند مسابقه بدهم.» واقعاً قرار است تا کجا پیش برویم؟
خواهران منصوریان حق دارند از شرایط خود ناراضی باشند، حق دارند از تصمیمات ورزشی انتقاد کنند و حتی اگر روزی تصمیم گرفتند ایران را ترک کنند، انتخاب زندگیشان به خودشان مربوط است. اما چیزی که قابل تأمل است، ادبیات منتگذارانهای است که گویی مردم ایران باید بابت حضور آنها در این کشور و فعالیت ورزشیشان پاسخگو باشند.
خواهران منصوریان، شامل شهربانو، سهیلا و الهه، از چهرههای سرشناس و پرافتخار ورزش ووشو در ایران هستند که مسیر حرفهای خود را از شهر سمیرم آغاز کردند. این سه خواهر با پشت سر گذاشتن سختیهای فراوان در دوران نوجوانی و با تکیه بر اراده و تلاش مستمر، توانستند به یکی از موفقترین خانوادههای ورزشی در تاریخ ووشوی ایران و جهان تبدیل شوند. آنها در طول سالهای فعالیت خود، موفق به کسب مدالهای متعدد در مسابقات قهرمانی جهان، بازیهای آسیایی و جامهای جهانی شدهاند و نام خود را به عنوان قهرمانان صاحبنام در سبک ساندا مطرح کردهاند.