فرضیایی از نسبت میان پیروز و عموپورنگ، دشواری عبور از تصویری که طی ۲۵ سال در ذهن مخاطبان شکل گرفته، تجربه بازی در کنار نسل تازه، مضمون زمان و جوانی و همکاری با گروه سازنده «اکسیر» سخن گفته است. آنچه میخوانید مشروح این گفتوگو است.
فرضیایی در پاسخ به پرسش ابتدایی مبنی بر اینکه «شما بیش از دو دهه با هویت عموپورنگ در ذهن چند نسل از مخاطبان تثبیت شدهاید. چه ویژگیای در شخصیت «پیروز» وجود داشت که احساس کردید میتواند تصویر تازهای از داریوش فرضیایی ارائه کند؟» چنین توضیح میدهد: «به نظر من پیروز، همان عموپورنگی است که سالخورده شده است. عموپورنگ طی این سالها تجربه حضور در کنار کودکان، جوانان و خانوادهها را به دست آورده و پیروز فرصتی بود تا مجموعهای از این تجربهها در قالب یک شخصیت داستانی عرضه شود. او شخصیتی است که بار سالها تجربه را با خود به دوش میکشد و حالا این تجربه در قاب یک مجموعه نمایشی دیده میشود.»
داریوش فرضیایی: خودم را بازیگر نمیدانم
داریوش فرضیایی با اشاره به تجربه متفاوتش در سریال «اکسیر» گفت: شخصیت «پیروز» را همان عموپورنگی میداند که سالخورده و صاحب تجربه شده است؛ شخصیتی که تنها کالبدش جوان میشود، اما روحش همچنان بار سالهای گذشته را با خود حمل میکند.
داریوش فرضیایی با اشاره به تجربه متفاوتش در سریال «اکسیر» گفت: شخصیت «پیروز» را همان عموپورنگی میداند که سالخورده و صاحب تجربه شده است؛ شخصیتی که تنها کالبدش جوان میشود، اما روحش همچنان بار سالهای گذشته را با خود حمل میکند.