ایالات متحده باید ابتکار عمل را به دست گیرد و هم بر متحدان اروپایی خود و هم بر ایران فشار بیاورد تا مکانیسم ماشه تمدید شود.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، اتاق فکر کارنگی در مقالهای به بررسی وضعیت برنامه هستهای ایران بعد از فعال کردن روند اداری مکانیسم ماشه پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
در ۲۸ اوت، تروئیکای اروپایی (بریتانیا، فرانسه و آلمان) رسماً اعلام کردند که ایران بهطور «قابلتوجهی به تعهدات هستهای خود» در چارچوب توافق هستهای عمل نکرده است. در نتیجه، طی سی روز آینده تمامی تحریمهای پیشین سازمان ملل علیه ایران ــ که بهعنوان مکانیسم بازگشت خودکار (ماشه) شناخته میشود ــ دوباره اعمال خواهند شد، مگر آنکه توافقی حاصل شود که رضایت هر پنج عضو دارای حق وتوی شورای امنیت را جلب کند.
زمانبندی اقدام سه کشور اروپایی عمدی است و دو دلیل دارد. نخست، نزدیک شدن «روز پایان» در ۱۸ اکتبر است؛ روزی که مکانیسم ماشه و سایر مفاد کلیدی قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت ــ که توافق هستهای ۲۰۱۵ (برجام) را تأیید کرده بود ــ منقضی میشود. این بند استثنایی به هر یک از طرفهای برجام اجازه میدهد تا بهصورت یکجانبه تحریمهای پیش از ۲۰۱۵ ش در ایالات متحده و اسرائیل چشمانداز دیپلماسی را رد خواهند کرد. با این حال، اقدام نظامی تنها راهحلهای موقت با هزینههای راهبردی سنگین ارائه میدهد.
حملات اسرائیل و آمریکا میتوانند برنامه هستهای ایران را به تأخیر بیندازند، اما قادر به حذف آن نیستند، در حالی که تقریباً بهطور قطع خروج ایران از نظارت بینالمللی و شتاب در مسیر دستیابی پنهانی به سلاح هستهای را تضمین میکنند.
حملات ژوئن این پویایی را بهخوبی نشان دادند: بهجای محدود کردن برنامه ایران، فشار نظامی تهران را وادار کرد دسترسی آژانس را بیشازپیش محدود کند. اکنون، واشنگتن کمتر از یک ماه فرصت دارد تا از طوفان پیش رو جلوگیری کند.