در طول جنگ ۱۲ روزه خانوادهها، جمعیتها و دولت، اقدامات حمایتی ماندگاری انجام دادند
جوان آنلاین: در روزهای دودگرفته، گویی زمان مکث کردهبود. ثانیهها آرام نمیگذشتند و دلها بیقرار بود. تجاوز ۱۲ روزه رژیم غاصب با تمام هیاهوی بیرحمش، از راه رسید و سایهاش را بر خانههایی افکند که پیش از آن، تنها صدای خنده کودکان در آنها میپیچید؛ برخی سازهها که با سالها زحمت و عشق بنا شده بودند، خاکستر میشد و جای خالی دلاورانی که در راه حفظ وطن، جان دادند، چون زخمی تازه، بر تن جمعیمان مینشست. در کشاکش تمام این تلخیها، اما شاهد اتفاقاتی بودیم که نگرانیهای به حقمان را تبدیل به امید و دلخوشی میکرد؛ اینکه در این روزهای سخت، دست از حمایت یکدیگر برنداشتیم و همین، وحشت را بر جان دشمن متجاوز انداخت.
طی ۱۲ روز گذشته مردم تمام دلخوریها و اختلافنظرهای خود را به دست فراموشی سپرده و هر کس به نوبه خود سعی در آرام کردن و برداشتن باری از دوش دیگری داشتند؛ اتفاقاتی که نشان داد سرنوشت جنگ را تنها نظامیان و تجهیزات و تسلیحات تعیین نمیکنند، سرنوشت جنگ را عاشقانی تعیین میکنند که در عین ترس از شنیدن صداهای مهیب، از دادن لیوان آب به دست هموطن خود دریغ نمیکنند. همانها که تا دیروز قیمت خانههایشان را وجبی حساب میکردند، در طول ۱۲ روز گذشته نه فقط خانههای مازاد، که خانهای را که در آن زندگی میکردند، در اختیار ملت گذاشتند و از بشقابی که خود غذا میخوردند، سهمی را برای هموطنشان درنظر گرفتند.
البته بودند افرادی که بیتوجه به شرایط سخت ملت، تنها به سود خود میاندیشیدند و با توجه به نیاز مردم، اجناسشان را با چندبرابر قیمت عرضه میکردند. بیشک نمیتوان این عده قلیل را نادیده گرفت، اما در بین تمام بیانصافیها که در زمان جنگ دیده شد، اغلب مردم سعی داشتند به اشکال مختلف دردی از یکدیگر دوا کنند و این تحسینبرانگیز و غرورآفرین بود.
رژیم صهیونیستی تصور میکرد با سوءاستفاده از برخی اختلافات مردم با دولت و حکومت بر سر کمبودها، میتواند قدرت تجاوز وحشیانهاش را دوچندان کند، اما به وضوح دید، آنهایی که تا دیروز به دلیل اختلاف سلیقه برای یکدیگر شاخ و شانه میکشیدند، چنان دست اتحاد به هم دادند که هیچ گنبد آهنینی نمیتوانست انسجام و ایستادگی آنها را داشته باشد.