چشمانداز خاورمیانه به شکلی دو قطبی است: بلوکهای همسو با اسرائیل و بلوکهای مقاومت. تلاش اخیر ترکیه برای برقراری ارتباط با ایران و قطر نشاندهنده تلاشی برای ایجاد وزنه تعادلی است، در حالی که طرح چشمانداز ۲۰۳۰ عربستان با تنوعبخشی به شراکتها با چین و روسیه، گزینههای خود را گسترش میدهد.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، اندیشکده آمریکایی استیمسون در مقالهای به بررسی وضعیت منطقه با محوریت ایران پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
تخته شطرنج ژئوپولیتیک خاورمیانه وارد مرحله جدیدی شده است که در آن محاسبات راهبردی ایران بیش از پیش تحت تأثیر تهدیدات خارجی و چالشهای داخلی در مدیریت حکمرانی قرار دارد، از جمله جامعهای که خواستار پیشرفت است. تهران با بحرانی چندبعدی روبهروست که تابآوری اقتصادی، چابکی دیپلماتیک و مشروعیت داخلی آن را آزمایش میکند.
برای اسرائیل، ریسک در این است که آیا تغییر نظام، همسایهای مطیعتر ایجاد میکند یا هرج و مرج را آزاد میسازد و حتی دشمنان بدتری را تقویت میکند.
در این رقابت، بزرگترین دارایی تهران ممکن است تابآوری مدنی باشد — اگر از طریق حکمرانی فراگیر به جای سرکوب ناشی از پارانویا استفاده شود. جایگزین آن — چرخهای از تشدید بحران که به شعلهور شدن منطقهای منجر شود — نه به نفع ایرانیان است و نه اسرائیل، بلکه تنها غرور رهبرانشان را تقویت میکند.