به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو ؛ حجت الاسلام سید محمد جواد جلالی : در این نوشتار بر آنیم تا بررسی کنیم که صنف روحانیت، پیش و پس از انقلاب، در گذر از حوادث، گذرگاهها و بزنگاههای پنج دهه اخیر، آیا توانسته جایگاه تاریخی خود را در تأثیرگذاری حفظ کند یا خیر؟
واقعیت آن است که روحانیت در سدههای اخیر، خصوصاً در تاریخ معاصر ایران، همواره بهعنوان صنفی مؤثر و عنصری قابل رصد در خیزشهای اجتماعی و سیاسی مطرح بوده است، بهویژه پس از تحریم تنباکو.
در آستانه انقلاب اسلامی، رهبری یک روحانی ویژه در قامت مرجعیت دینی و همراهی نیروهای روحانیِ شاگردان و هممسیران او، که درکی صحیح از شرایط سیاسی و اجتماعی ایران داشتند، موجب شکلگیری حرکتی بالنده شد که با استقبال گسترده طبقات مختلف اجتماعی و اصناف دیگر مواجه گشت و به یک جنبش ملی و فراملی تبدیل شد. حرکتی که در آن، نقش تاریخی روحانیت در هدایت، ساماندهی و راهبری مردم اینبار در ایجاد تغییرات بنیادین جلوهگر شد.