به گزارش سرویس اقتصاد پایگاه خبری ساعدنیوز، بسیاری از افراد پس از فروش داراییهایی نظیر ملک، خودرو یا طلا با سودی به ظاهر چشمگیر، احساس میکنند در بازی بازار برنده شدهاند؛ غافل از اینکه ریشه این خطاهای محاسباتی، ناتوانی ذهن در تفکیک دو متغیر بنیادی مالی یعنی «بازده اسمی» و «بازده واقعی» است. بر اساس اصول اقتصاد کلان و معادلات نرخ بهره فیشر، بازده اسمی صرفاً بیانگر افزایش عددی و صوری قیمت یک دارایی روی کاغذ یا در حساب بانکی است، در حالی که بازده واقعی از کسر مستقیم نرخ تورم کالایی از این سود به دست میآید.
طبق تحلیلهای منتشرشده توسط صندوق بینالمللی پول، در اقتصادهای تورمی، سرمایهگذاران خرد مرتباً فریب رشد عددی قیمتها را میخورند، در حالی که بخش اعظم این رشد با جبران افت ارزش برابری پول ملی خنثی میشود و ارزش افزوده واقعی خلق نمیکند. شاخصهای بانک تسویه بینالمللی نشان میدهند که نگهداری داراییهای دارای استهلاک بالا، هزینههای مبادله و کارمزدهای مکرر، نرخ رشد واقعی سرمایه را به شدت کند میکند؛ به طوری که اگر ارزش دارایی شما در طول یک سال 70 درصد رشد یابد اما سبد هزینههای واقعی زندگی و کالاهای اساسی فراتر از آن افزایش یافته باشد، شما در حقیقت با یک زیان پنهان روبرو شدهاید که در پشت نقاب سودهای اسمی پنهان مانده است.