خانم گیلانی نوشت: پزشکان از دست دادن حافظه را با گرفتن یک تاریخچه پزشکی، پرسیدن سوالاتی برای آزمایش توانایی ذهنی ، انجام معاینه بالینی و عصبی و انجام آزمایش خون و ادرار تشخیص میدهند. تصویربرداری از مغز با استفاده از توموگرافی کامپیوتری محوری (CAT اسکن) و یا تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی ( MRI ) ، می تواند به شناسایی سکته مغزی و تومور که گاهی اوقات می تواند باعث از دست دادن حافظه شود، کمک کند. هدف رد کردن عواملی است که به طور بالقوه برگشت پذیرند و اگر از دست دادن حافظه به علت یک بیماری جدی تر مغزی است ، تعیین این علت خواهد بود.
علل از دست دادن حافظه ، که برخی از آنها می توانند با هم رخ دهند، شامل موارد زیر است :
داروها : نمونه هایی از داروهایی که می توانند باعث تداخل درکارکرد حافظه شوند بیشتر شامل مسکن ها و قرص های خواب آور، آنتی هیستامین ها ، داروهای ضد اضطراب، داروهای ضد افسردگی ، بعضی از داروهای مورد استفاده در درمان اسکیزوفرنی و داروهای ضد درد که بعد از عمل جراحی استفاده می شود، است.
مصرف الکل و مواد مخدر : استفاده زیاد الکل می تواند موجب کمبود ویتامین B1 ( تیامین ) شود که می تواند به حافظه آسیب برساند(سندرم کورساکف). الکل و مواد مخدر می تواند به مواد شیمیایی مغز (نوروترانسمیتر) آسیب رساند و حافظه را تحت تاثیر قرار دهد.
استرس : استرس ، به ویژه ضربه عاطفی می تواند منجربه از دست دادن حافظه شود و در موارد شدید که نادر است، به بیماری به نام فراموشی روانزاد منجرمی شود.که معمولا به خودی خود برطرف می شود.