به نام خدا
۱۳شهریور ۱۳۴۷، روزی تلخ و فراموشنشدنی در تاریخ خراسان جنوبی و شهر فردوس است، روزی که زمین لرزید و آوار، خانهها و خاطرات بسیاری از مردم را در خود فرو برد، اما در دل همان ویرانی، به همت یک طلبه جوان و گمنام، صحنه هایی از ایمان، ایثار، همدلی و مسئولیت پذیری مردم شکل گرفت که بعدها به الگویی ماندگار برای حرکتهای جهادی و امدادرسانی مردمی در کشور تبدیل شد.
فردوس در آن روزهای سخت، تنها با زلزله و آوار مواجه نبود، بلکه آزمونی بزرگ برای انسانیت بود و مردم ایران، نیروهای امدادی، روحانیون، جوانان و گروههای مردمی، با حضور در کنار آسیبدیدگان، نشان دادند که جهاد، پیش از آنکه در میدانهای بزرگ معنا پیدا کند، از احساس مسئولیت در قبال رنج انسانها آغاز میشود.
