گاهی یک اصطلاح در فضای خودشناسی آنقدر تکرار میشود که معنای واقعیاش پشت برداشتهای جدید پنهان میماند. «پارامی» یکی از همین واژههاست؛ کلمهای با ریشهای قدیمی در سنت بودایی که امروزه در بعضی محتواهای معنوی و خودشناسی، با مفاهیمی مانند شانس، انرژی مثبت، رفتار و کیفیت زندگی پیوند خورده است.
اما آیا پارامی واقعاً یک «انرژی» است؟ آیا قانون مستقلی به نام قانون پارامی وجود دارد؟ و وقتی گفته میشود «پارامیات را نسوزان»، دقیقاً منظور چیست؟
برای پاسخ به این پرسشها باید ابتدا میان معنای اصلی پارامی در بودیسم و برداشتهای جدید از این اصطلاح در خودشناسی تفاوت بگذاریم.