شاید فکر کنید برای حفظ محیط زیست و یا کاهش آسیب های زیست محیطی باید تصمیمات بزرگ توسط دولت ها و بخش های مختلف بین المللی گرفته شود، اما نباید نقش هر یک از ما را در این روند نادیده گرفت.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، سال ۲۰۲۴ گرمترین سال ثبتشده در تاریخ بود. بر اساس دادههای سرویس تغییرات آبوهوایی کوپرنیک اتحادیه اروپا (C3S)، میانگین دمای جهانی ۱.۶ درجه سانتیگراد بالاتر از سطح پیش از صنعتی شدن افزایش یافت—افزایشی که منجر به پدیدههای آبوهوایی شدید و «رنج میلیونها نفر» شد.
کمتر از یک ماه از سال جدید میلادی گذشته است و آتشسوزیها بخشهای وسیعی از لسآنجلس را در بر گرفته و زندگی هزاران نفر را مختل کردهاند. در همین حال هرروز شاهد بسیاری از اخبار ناگوار از گوشه و کنار دنیا درخصوص آسیب های جدی ای که بر محیط زیست وارد می شود هستیم.
همه اینها باعث افزایش ناامیدی اقلیمی در میان کارشناسان و مردم عادی شده است. دولتها و شرکتهای بزرگ سهم عمدهای از این مسئولیت را بر عهده دارند. اما افراد در برابر چنین تهدیدهای گسترده و جهانی چه کاری میتوانند انجام دهند؟
«همه تأثیرگذار هستند»
داربی هوور، متخصص ارشد منابع در شورای دفاع از منابع طبیعی (NRDC) میگوید. «شرکتها از افراد تشکیل شدهاند، ایالتها از افراد تشکیل شدهانداهش مصرف انرژی روزانه اهمیت دارد، کارشناسان معتقدند که مهمترین اقدام زیستمحیطی که یک فرد میتواند انجام دهد، هیچ ارتباطی با ردپای کربنی او ندارد: استفاده از صدای خود است.
هارینگتون میگوید: «اکثریت مردم در ایالات متحده از تغییرات اقلیمی نگران هستند.» «ما لزوماً درباره آن صحبت نمیکنیم چون فکر میکنیم این موضوع بیشتر از آنچه که هست، تابو است.»
صحبت کردن با خانواده، دوستان و همسایگان در مورد نگرانیهای زیستمحیطی و اقداماتی که انجام میدهیم، میتواند به ترغیب دیگران برای اقدام کمک کند.
صحبت کردن بهطور سیاسی و ارتباط با نمایندگان محلی و ایالتی نیز اهمیت دارد. مطالعات نشان دادهاند که کنگره و کارکنان آن اغلب میزان نگرانی رأیدهندگان خود را در مورد تغییرات اقلیمی دست کم میگیرند، زیرا از سوی رأیدهندگان خود بازخوردی در این زمینه نمیگیرند.