به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، مسعود تقیآبادی نوشت: «تاریخ زیباییشناسی؛ جلد اول: زیباییشناسی قدیم» نوشته ووآدیسواف تاتارکیهویچ، فیلسوف لهستانی (۱۸۸۶–۱۹۸۰)، با ترجمه محسن کرمی و به همت نشر کرگدن و فرهنگ سیادت در قالب مجموعه «هنرشناسی» منتشر شده است؛ متنی مرجع که میکوشد تاریخ فهم زیبایی، هنر و هارمونی را از شعر هومر و فلسفه افلاطون تا معماری رومی و دستگاه فکری فلوطین بهصورت منسجم و مستند بازسازی کند.
پیش از ورود به بحث خودِ کتاب، لازم است روشن شود با چه اثری و در چه چارچوبی روبهرو هستیم. نویسنده این جلد، ووآدیسواف تاتارکیهویچ، از چهرههای برجسته فلسفه لهستان در قرن بیستم است؛ فیلسوفی که در کنار کارهایش د یک نقاشی، از «هارمونی»، «فرم»، «تناسب» یا «بیان» سخن میگوییم، حاصل تاریخ طولانیای است که بخش مهمی از آن در همین جلد روایت شده است.
ترجمه کرمی و انتشار کتاب به دست نشر کرگدن و فرهنگ سیادت، در قالب مجموعهای که قرار است بهتدریج متون دیگری از این دست را نیز ارائه دهد، نشان میدهد که بحث زیباییشناسی در فضای فارسی در حال عبور از مرحله نقلقولهای پراکنده به سمت کار با متون مرجع است. برای کسی که میخواهد بداند «زیبایی از کجا در اندیشه انسانی آغاز شده» و چگونه از سطح تجربه حسی به سطح مفهومهای دقیق و نظری رسیده، این جلد نقطه شروع مناسبی به نظر میرسد؛ نقطهای که هم اطلاعات لازم را فراهم میکند و هم ذهن را نسبت به مفاهیمی که خودمان بهطور روزمره بهکار میبریم حساستر میسازد.
۲۱۶۲۱۶