۱۴۰۵/۰۶/۱۴ 
برنا – گروه اقتصادی: در اقتصاد ایران، خواندن صورتهای مالی بدون ورود به جزئیات ترازنامه میتواند تصویری ناقص از وضعیت واقعی یک بنگاه یا بانک ایجاد کند. رشد اسمی داراییها در شرایط تورمی، افزایش مطالبات، داراییهای کمنقدشونده، بدهیهای انباشته و تفاوت میان سود حسابداری و جریان نقدی، همگی عواملی هستند که میتوانند فاصله میان «آنچه در صورت مالی دیده میشود» و «آنچه در اقتصاد واقعاً وجود دارد» را افزایش دهند. تجربه چند دهه اخیر نظام مالی ایران نشان میدهد که گاهی مهمترین ریسک نه در ارقام اصلی، بلکه در کیفیت داراییها و جزئیاتی قرار دارد که در لایههای عمیقتر صورتهای مالی دیده میشوند.
به گزارش برنا، یکی از خطاهای رایج در تحلیل شرکتها و بانکهای ایرانی، توجه بیش از اندازه به اندازه داراییها و سود اسمی است. در شرایطی که تورم میتواند ارزش ریالی داراییها را افزایش دهد، رشد ترازنامه الزاماً به معنای افزایش قدرت مالی نیست.
ممکن است ارزش اسمی دارایی یک شرکت افزایش پیدا کند، اما همزمان هزینه تأمین مالی، مطالبات وصولنشده و نیاز سرمایه در گردش نیز بالا رفته باشد. در چنین شرایطی، بزرگتر شدن ترازنامه لزوماً به معنای سالمتر شدن بنگاه نیست.