کودکان خیلی زودتر از آنکه کلمات را متوجه شوند، حس و حال ما را لمس میکنند؛ راهِ ارتباطیِ اولیه آنها با دنیا، دقیقاً از همین مسیرِ احساس میگذرد.
مهسا زحمتکش

حافظه عاطفی نوزاد مانند یک لوح حساس، لحن مادر را نه به عنوان «کلمات»، بلکه به عنوان «احساسات مجسم» ضبط میکند. لحن آرام، ریتمیک و گرم مادر، سیگنالهای مستقیم امنیت را به سیستم عصبی در حال رشد نوزاد ارسال میکند، در حالی که لحن مضطرب، شتابزده یا خشن میتواند هشدارهای پنهانی برای تهدید باشد. اهمیت این فرآیند در این است که اولین تجربههای حس امنیت، عشق و اعتماد در همین حافظه عاطفی اولیه بایگانی میشوند و شالوده شخصیت، سلامت روان و کیفیت روابط آینده کودک را میسازند.
