نکات کلیدی:
دو کشور ممکن است سطح ثروت مشابهی داشته باشند، اما نحوه توزیع مالکیت این ثروت میان مردم آنها کاملاً متفاوت باشد.
با استفاده از دادههای گزارش جهانی ثروت UBS در سال ۲۰۲۶، این نمودار کشورها را بر اساس شاخص جینی ثروت آنها نشان میدهد؛ شاخصی که میزان تمرکز ثروت خانوارها در هر اقتصاد را اندازهگیری میکند.
امتیاز ۱۰۰ نشان میدهد که تمام ثروت در اختیار یک نفر قرار دارد، در حالی که امتیاز صفر نشاندهنده برابری کامل در توزیع ثروت است.
پشت هر اقتصاد، داستان متفاوتی درباره این موضوع وجود دارد که چه کسانی مالک ثروت کشور هستند و چه گروههایی بیشترین سود را از رشد اقتصادی میبرند.
جدول زیر کشورهای منتخب را بر اساس شاخص جینی ثروت UBS در سال ۲۰۲۵ رتبهبندی میکند؛ شاخصی که میزان نابرابری در توزیع ثروت خانوارها را نشان میدهد.
این رتبهبندی شامل ۳۲ کشور از میان ۵۶ بازار بررسیشده در گزارش است و اقتصادهای بزرگ توسعهیافته و نوظهور را در بر میگیرد.
ایالات متحده با امتیاز ۷۷ در شاخص جینی ثروت، در رتبه ششم جهان قرار دارد و تنها پشت سر امارات متحده عربی، روسیه، آفریقای جنوبی، برزیل و عربستان سعودی قرار گرفته است.
این رتبه با وجود آن است که آمریکا بیشترین تعداد میلیونر در جهان را دارد؛ ۲۳.۶ میلیون نفر، یعنی حدود ۴۱ درصد از کل میلیونرهای جهان.
در همین حال، آمریکا از نظر میانگین ثروت به ازای هر بزرگسال در رتبه دوم جهان قرار دارد، اما از نظر ثروت میانه (Median Wealth) تنها رتبه ۲۸ را دارد. این موضوع نشاندهنده فاصله قابل توجه میان ثروت متوسط خانوارها و ثروت معمول شهروندان آمریکایی است.
مجموع این دادهها نشان میدهد که بخش بزرگی از افزایش ثروت خانوارها در آمریکا در اختیار ثروتمندترین اقشار جامعه قرار گرفته و این کشور را به یکی از بالاترین رتبهها در زمینه تمرکز ثروت در جهان رسانده است.
در نقطه مقابل، اروپا شش مورد از ۱۰ کشور دارای کمترین میزان تمرکز ثروت در این دادهها را در اختیار دارد.
اسلواکی با امتیاز ۳۸ کمترین تمرکز ثروت را دارد و پس از آن بلژیک (۴۶)، ایتالیا (۵۴)، مجارستان (۵۶) و فرانسه، لهستان و اسپانیا (۵۷) قرار گرفتهاند.
بریتانیا نیز با امتیاز ۵۹ فاصله زیادی با آمریکا دارد.
بسیاری از این کشورها ترکیبی از مالکیت گسترده مسکن، شبکههای تأمین اجتماعی قویتر و سطح بالاتر ثروت میانه نسبت به کشورهای صدر جدول دارند.
تمرکز ثروت یک کشور با نابرابری درآمدی آن یکسان نیست.
درآمد نشاندهنده میزان پولی است که افراد در طول یک سال به دست میآورند، اما ثروت شامل داراییهایی است که طی دههها انباشته شدهاند؛ مانند خانه، کسبوکار، حقوق بازنشستگی، سرمایهگذاریها و ارث.
از آنجا که ثروت در طول زمان رشد و انباشته میشود، معمولاً توزیع آن بسیار نابرابرتر از درآمد است.
با ادامه نقشآفرینی ثروت مسکن، بازار سهام و مالکیت کسبوکارهای خصوصی در افزایش دارایی خانوارها، اینکه چه کسانی مالک ثروت یک کشور هستند، ممکن است به اندازه میزان تولید ثروت توسط اقتصاد اهمیت پیدا کند.
برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید