دکتر تاجیک، نظریه پرداز اصلاح طلب، معتقد است: حرکت مسئولان ایران همچنان آهسته و پیوسته است، اما تحولات جامعه با شتابی روزافزون پیش میرود و «شکاف میان تغییر و تدبیر» به وجود آمده است.
به گزارش تابناک، در میان جریانهای مختلف اصلاح طلبی اعم از مرسوم و غیر مرسوم، دکتر محمدرضا تاجیک، استاد علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، مشاور سیاسی محمد خاتمی (رئیس جمهور اسبق ایران) و از نظریه پردازان اصلاح طلب (به معنای عام) از نوعی اصلاح طلبی موسوم به «اصلاح طلبی شورشی» دفاع میکند.
در گفتوگو با این نظریه پرداز ضمن پرداختن به تحولات سیاسی و اجتماعی ایران پس از سال ۱۴۰۱، به واکنش جریانهای سیاسی داخلی و چگونگی تطبیق آنها با «دالهای شناور» جامعه پرداخته شده که در ادامه آمده است.
تاجیک معتقد است:
-اصلاح طلبی واقعگرا دچار نوع کلبیمسلکی است تا نوعی واقعگرایی، یعنی تن دادن به شرایط
-جنگی بر سر این جنگ دوازده روزه در داخل برپاست که هر کس از منظری به قضیه نگاه میکند و آن را به صدا درمیآورد
– ما مشاهده میکنیم که دیگر سرمایه اجتماعی که زمانی اصلاحطلبان داشتند، به کلی از دست رفته است
-فضای اعتماد نسبت به اصلاحطلبان از معشوقم شبیه نقاشیم شود.»
ما نیز در تلاشیم جامعه را شبیه به دستگاه نظری کلیشهای و متافیزیکی خود کنیم و انتظار داریم که تاریخ و جامعه خود را با آن هماهنگ کنند. اما چنین چیزی ممکن نیست؛ این قاب میشکند، نقاشی پاره میشود، رنگها به هم میریزند و نقشها به هم میخورند. برای جلوگیری از این وضعیت، باید قابمان را منعطف انتخاب کنیم، نقاشیمان را منعطف بسازیم و رنگهایمان را منعطف انتخاب کنیم. زمان انتخاب یک رنگ، یک نقش و یک قاب همیشگی و ثابت گذشته است.
ادامه دارد … .