جمعی از خانوادههای کرمانی که فرزندان خود را برای سفر اردویی و یافتن نشاط و شادابی روانه کرده بودند، حالا داغدار فرزندان درگذشته خود بر اثر این حادثه ناگوار هستند و آنها دیگر هیچوقت فرزند خود را نخواهند دید.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، اندوه پدرها و مادرهای داغدار کرمانی، حالا اندوه همه پدر و مادرهایی است که از دانشآموزی در خانه دارند و هر روز آنها را به امید بازگشت سالم و با روحیه به آغوش خانواده روانه مدرسه میکنند. آنها نیز حالا دلنگرانیهایی دارند. سایت تابناک نیز با اندوه فراوان، خود را شریک اندوه خانوادههای داغدار میداند و صمیمانه برای این عزیزان صبر آرزومند است. پیگیری وضعیت این خانواده ها و برخورد با عوامل و مقصرین هم، حداقل وظیفه رسانه ای خود میدانیم.
پیامهای صادره بعد از این حادثه ناگوار که از سطح استان تا سطح ملی را دربر گرفت و حتی به جاهای دیگری مانند جشنواره فیلم فجر نیز کشید، برخی از بازیگران و هنرمندان در حاشیه این جشنواره از سوگ کرمان در غم فرزندان درگذشته و نگرانی از حال مجروحان و آسیبدیدگان سخن گفتند و اتفاقاً حداقل انتظارات نیز همین است. اتفاقی که متأسفانه در قبال فجایع بیمارستانی اخیر که در نوع خود اتفاقی عجیب و اندوهناک بود، رخ نداد. این فجایع خانوادههای قربانیان باشد، از خود بروز ندادند؟ حتی در پیگیریهای خبرنگاران نیز از آن طفره رفتند.
قطعاً موضوع مرگبار بودن حادثه در برخی از این فجایع بیمارستانی با حادثه کرمان فرقی ندارد. حتی نابینا شدن به یکباره چندین نفر در یک روز و در یک بیمارستان، فاجعه کوچکی نیست. اما کدام دلیل باعث میشود که در یکی از این حوادث، همه احساس مسئولیت میکنند و در دیگری، هیچکس زیر بار مسئولیت و حتی یک موضعگیری ساده نمیرود؟
احتمالاً تفاوت در مقصر، جنس مقصر و طبقه اجتماعی مقصرین و یا موضوعاتی از این دست است. چرایی دوگانگی برخورد در دو موضوع را به شما مخاطبان گرامی واگذار میکنیم.