اقتصاد۲۴- بررسیها نشان میدهد در حدفاصل سالهای ۹۲ تا ۹۸، حدود ۴۰ کارخانه تولید اتانول در کشور مشغول به فعالیت بودند و محصولات این تعداد واحد تولیدی نیز به طور کامل، پاسخگوی نیاز بازار بود، اما همهگیری کرونا در انتهای سال ۹۸ این وضعیت را به طور کلی تغییر داد.
افزایش مصرف و نیاز بازار به مواد ضدعفونیکننده، کمبود و احتکار، قیمتهای نجومی، درصد متفاوت خلوص الکل و مسائل مشابه، کشور را در شرایط خاصی قرار داد. از سوی دیگر درخواستها به جهت تأسیس واحدهای تولیدی اتانول افزایشیافت، با این وجود به سبب کندی صدور مجوز، شرایط سختتر شده بود.
شرایط کرونایی کشور و عدم شناخت از این بیماری در ماههای نخست بهگونهای بود که در شهرهای مختلف شاهد استفاده نامناسب و هدررفت مواد ضدعفونیکننده بودیم؛ در کنار این مسلئه، هشدارهای مداوم در خصوص لزوم ضدعفونی مداوم دست و وسایل همراه و هراس نسبت به بروز کمبود در آینده، تقاضای عجیبی برای این مواد در بازار ایجاد کرده بود.
در نهایت تحتتأثیر تقاضای بالا، در دهه پایانی اسفند سال ۱۳۹۸، قائممقام وزیر صمت وقت، از صدور ابلاغیهای خبر داد که بر مبنای آن تولید الکل تا اطلاع ثانوی نیازمند هیچگونه مجوزی از سوی سازمانهای صمت نیست و واحدهای تولیدی برای آغاز فعالیت خود تنها ملزم به دریافت حواله از سازمان غذا و دارو بودند.
با وجود این مصوبه و فعالیت چند واحد تولیدی جدید، باز هم کمبود مواد ضدعفونیکننده در بازار وجود داشت و در نهایت شاهد ظهور کارگاههای کوچک و بزرگ تولید اتانول در کشور بودیم؛ حتی، تعدادی از خطوط تولید مواد آرایشی و بهداشتی و مواد غذایی نیز تغییر کاربری دادند تا مواد ضدعفونی تولید کنند که تمامی موارد فوق با اطلاع مسئولان وزارت صمت و سازمان غذا و دارو صورت گرفت.