شفقنا- کرهشمالی یکی از معدود کشورهای بسته در دنیا است که عنوان «آخرین بازمانده کمونیسم» را یدک میکشد. کسب اطلاعات از این کشور سراسر ناشناخته برای بسیاری از سرویسهای اطلاعاتی جهان به یک آرزو تبدیل شده است. هیچ کس هیچ اطلاعاتی از تحولات درونی این کشور ندارد. تمام آنچه از تحولات کرهشمالی به بیرون درز میکند به دو شکل در صدر اخبار مینشیند: یا از طریق خبرگزاری رسمی کرهشمالی (KCNA) به بیرون درز میکند یا پناهندگان، بریدگان و جداشدگان از رژیم، دیدهها و شنیدههای خود را برای روزنامهها و صاحبان فکر مطرح میکنند.
روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: کرهشمالی کشوری است در آستانه فقر و بیچارگی اقتصادی. زمانی که کیم ایل- سونگ درگذشت، بسیاری سخن از پایان کرهشمالی به میان آوردند، همانطور که بسیاری از مفسران امروز اظهارنظر میکنند که سوسیالیسم کوبا با مرگ کاسترو فروخواهد پاشید. اگر چه رژیم با مرگ کیم به پایان نرسید اما با این حال بسیاری دوباره پیشبینی کردند که این فروپاشی با مرگ کیم جونگ- ایل رخ خواهد داد. باز هم چنین نشد تا اینکه سومین «کیم» از قبیله «کیم»ها ظاهر شد: کیم جونگ- اون. پیشبینیها از سقوط کرهشمالی فراوان بوده است. محرک بسیاری از این پیشبینیها نفرت ایدئولوژیک از پیونگ یانگ است. بسیاری میپرسند آیا فروپاشی کرهشمالی صلح آمیز خواهد بود یا با خشونت، تدریجی یا به یک باره. بسیاری هم فروپاشی چین را پیشبینی کردهاند اما دولت همچنان بهصورت محکم اداره اوضاع را در دست دارد. کسی که میکوشد تا تاریخ و زمانی برای پایان جمهوری دموکراتیک خلق کره اعلام کند تحلیلگری شجاع خواهد بود.