بازخوانی اندیشه امام موسی صدر اهمیتی فراتر از بزرگداشت یک عالم دینی و رهبر اجتماعی برجسته دارد. امام موسی صدر، که در ۱۹۵۹ به لبنان رفت و در فضای پیچیده آن جامعه چندمذهبی و چندپاره به کنش اجتماعی و سیاسی پرداخت، مسئلهای را در برابر ما مینهد که هنوز زنده است: «چگونه میتوان انسانها را با همه تفاوتهای مذهبی، فرهنگی و اجتماعیشان، بر محور کرامت مشترک و مسئولیت جمعی گرد آورد؟» پاسخ او نه حذف هویتها بود، نه تسلیمشدن در برابر مرزبندیهای هویتی؛ بلکه ساختن زمینهای بود که در آن، انسان پیش از تعلق گروهی، صاحب حق و منزلت شناخته شود.
<!– –>
<!– –>
<!– –>
در تاریخ معاصر ایران، امام موسی صدر تنها یک شخصیت سیاستمدار دینی خوشنام نیست؛ بلکه نماد اندیشهای است که تفاوت را به گفتوگو، گفتوگو را به فرصت و فرصت را به افق آینده بدل میکرد. نسبت او با ایران نیز فراتر از پیوند جغرافیا و تبار بود؛ پیوند اندیشهای بود میان سرزمینی که از آن برخاست و جهانی که در آن رسالت خویش را معنا کرد.