بیگ بنگ: چرا وجود سیارات فرا خورشیدی قابل سکونت، خبر بدی برای آینده بشریت است؟ هفته گذشته دانشمندان خبر کشف سیاره Kepler-186f را اعلام کردند که در فاصلۀ 492 سال نوری از ما قرار دارد. Kepler-186f یک سیاره ویژه است چرا که اولین سیاره ای است که تقریبا اندازه زمین بوده و در منطقه قابل سکونت ستاره خود قرار دارد. با این حال، چیزی که خبر را خوشایند نمی کند این است که این کشف به میزان اندکی باور ما درباره انقراض بشر در آینده کوتاه مدت را افزایش می دهد.
تلاش برای حل پارادوکس فرمی* بیان می کند که ، چرا با وجود میلیاردها منظومه خورشیدی در کهکشان ما که ممکن است زندگی در آنها تکامل پیدا کرده باشد ، بیگانگان هنوز پیدا نشده اند؟ آیا ما تنها هستیم ؟پاسخ این پرسش، برای بیش از 50 سال مورد بحث بوده است. توضیحات داده شده برای این موضوع شامل کم بودن تعداد سیارات زمین مانند و همین طور مولکولهای خود همانندساز می باشد. احتمالات دیگر شامل جهش غیر محتمل سلولهای پروکاریوتی ساده ( که فاقد اندامک های تخصص یافته و غشا دار هستند ) به سلولهای یوکاریوتی پیچیده است و در نهایت اینکه این انتقال ( از سلولهای پروکاریوتی به سلولهای یوکاریوتی ) بیش از یک میلیارد سال در زمین زمان برده است.
نیک بوستروم فیلسوف می گوید : سکوت آسمان شب، طلایی است. در جستجو برای زندگی فرا زمینی ، هیچ خبری، خبر خوب نیست. این امر به طور بالقوه ، آینده ای بزرگ برای بشریت را وعده می دهد.