به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، تازه یک ماه و چند روز از آشوبهای دیماه ۱۴۰۴ گذشته بود؛ همان مثلا اعتراضاتی که با چاشنی آشوب، غارت، تخریب اموال عمومی، سوزاندن ماموران دفاع از امنیت ملی و به آتش کشیدن قرآن و مسجد همراه بود.
عدهای که با خیال خام و وعده مشتی مزدور و جاسوس اسرائیلی و آمریکایی با امید واهی به پادشاهی تهمانده پهلوی خیابانها را نا آرام کردند و دست آخر هیچ چیز جز بازندگی و روسیاهی که به ذغال ماند برایشان نماند.
اما همان روزها بود که بعد از بازگشایی فضای مجازی مشتی به ظاهر هنرمند از بازیگر و خواننده گرفته تا دسته چندمیهای سینما و تلویزیون شروع به لگدپرانی کردند؛ که آه و واویلا از جوانانی که از دست رفتند. دولیبریتیهایی که دل در گرو رسانههای فارسی زبان آمریکایی و صهیونیستی دادند و آمار پوچ آنها را باور کردند؛ همانهایی که در تمام این سالها به لطف نظام جمهوری اسلامی و در سینمای وابسته به این حکومت معروف شدند، بلیطهای چند میلیونی کنسرت فروختند، دستمزدهای آنچنانی برای فیلم و سریالهای مبتزلشان از جیب بیتالمال گرفتند، کافه و رستوران و بوتیک زدند، برند عطر ساختند و مثلا کتاب نوشتند و ترجمه کردند.
اگر بخواهیم واقع بودیم همه اینکارها شوآفی بیش نبود و نیست و مثل همیشه فقط و فقط به دنبال شهرت بودهاید.
فراموش نکنید مردم از یاد نمیبرند که با پول بیتالمال سالها از جیبشان فیلم و سریالهای بیسر و ته و پر از سیاه نمایی ساختید و از برجهای بلند دوبی و دیگر کشورها برایشان از روزمرگیهایتان میگفتید. مردم از یاد نمیبرند سالها نان این حکومت را خوردید و نمکدان شکستید!
مردم از یاد نمیبرند سالها بلیتهای صندلیهای کنسرتهایتان را چند میلیونی به فروش رسانید و با پولهایشان اقامت گرفتید و سرمایه گذاری کردید. بله مردم حافظه قوی دارند و منتظر تسویهحساب با شما هستند.
فاطمه میرزاجعفری؛ خبرنگار فرهنگی