عصر ایران – پیش از آنکه هوش مصنوعی و نرمافزارهای مدرن، سیمای صنعت خودرو را تغییر دهند، طراحان خودرو دههها پیش از زمان خود به دنبال تصویرسازی برای آینده بودند. در دهه ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰، در حالی که بیشتر خودروها شباهت زیادی به کالسکههای موتوردار داشتند، برخی طراحان به دنبال اتاقهای بسته و اشکال آیرودینامیک بودند. با گذر به دهه ۱۹۳۰، مدلهای خاصی مانند دایمکشن و فانتوم کورسیر استانداردها را جابجا کردند.
تأثیر عصر فضا و هوانوردی
پس از جنگ جهانی دوم، صنعت خودرو به شدت از دنیای هوانوردی و مسابقات فضایی تأثیر پذیرفت. این دوران شاهد ظهور ویژگیهایی چون بالههای دمدار، کابینهای حبابی و حتی موتورهای توربین بود. شرکتهای بزرگی نظیر جنرال موتورز و فورد، مفاهیمی چون سیستمهای خودران و کنترلهای جویستیکی را در نمایشگاهها معرفی کردند. در دهه ۱۹۷۰ نیز طراحیها به سمت بدنه گُوهایشکل و پروفیلهای فوقکوتاه متمایل شد که گویی مستقیماً از صحنه فیلمهای علمی-تخیلی برداشته شده بودند.