به گزارش جامعه ۲۴- تمامی کابینه پیشنهادی سید ابراهیم رئیسی به غیر از وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش توانست رأی اعتماد را از مجلس شورای اسلامی اخذ کند. عمده دلایل نمایندگان مجلس برای ردصلاحیت حسین باغگلی، فقدان سوابق اجرایی و مدیریتی وی در آموزش و پرورش و عدم ارتباط استخدامی و کاری با آن و عدم آشنایی، توانایی و تخصص لازم در مدیریت و راهبری وزارت آموزش و پرورش اعلام شد.
در همین زمینه کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس اعلام کرد که در سوابق باغگلی تدریس در مقاطع مختلف تحصیلی آموزش و پرورش وجود ندارد و فقط سه سال مدیر عامل بنیاد فرهنگی رضوی در مشهد مقدس بوده است. دستاوردهای تحقیقاتی و اجرای طرحهای پژوهشی که او در برنامه ارائه شده خود به مجلس ذکر کرده است، محدود به بنیاد فرهنگی رضوی و مدارس امام رضا (ع) است، در حالی که این مدارس خاص بوده و به صورت هیات امنایی اداره شده و با توجه به حمایت و نگاه ویژه به این مدارس، نمیتواند نمونه جامعی برای پیاده سازی الگوهای تعلیم و تربیت در کل کشور باشد.
در کابینههای مختلف از ابتدای انقلاب اسلامی همواره اشخاصی بر مستند وزارت آموزش و پرورش قرار گرفتهاند که سابقه معلمی آنها وجه برجستهشان بوده است. غلامحسین شکوهی که به عنوان پدر علم تعلیم و تربیت ایران نیز شناخته میشود اولین وزیر آموزش و پرورش بود که در کابینه مهندس مهدی بازرگان، عهدهدار این مسئولیت شد.
محمد علی رجایی نیز دومین وزیر آموزش و پرورش بود که سابقه معلمی داشت. از محمدجواد باهنر، علی اکبر پرورش، سید کاظم اکرمی و … تا محسن حاجی میرزایی تقریبا همه سابقه معلمی داشته و همه آنها پیش از حضور در کابینه سوابق مدیریتی را از مدارس آغاز کرده و در واقع پس از معلمی و تسلط بر تمامی جزئیات و مسائل آموزشی، تربیتی و حتی مشکلات کسوت معلمی، آنگاه وارد سطوح مدیریتی شدهاند، لذا میتوان گفت که این اشکال کمیسیون آموزش مجلس برای صلاحیت حسین باغگلی برای تصدی مهمترین وزارتخانه تربیتی کشور پر بیراه نبود چرا که در رزومه باغگلی هیچ سابقه مدیریتی خرد و کلانی در سطوح مختلف آموزش و پرورش دیده نمیشود. چه بسا اگر این فرد وزیر آموزش و پرورش میشد کشتی شکسته و به گل نشسته این وزارتخانه را سریعتر غرق میکرد و مسائل و مشکلات متعدد معلمان و دانشآموزان بیش از پیش میشد.