آنچه این کشف را شگفتانگیزتر میکند، نحوه شناسایی آن است. دانشمندان نه از طریق حفاری یا مشاهده مستقیم، بلکه با کمک ماهوارههایی که صدها کیلومتر بالاتر از سطح زمین در مدار قرار دارند، موفق به تشخیص این تغییر شدهاند. این یافته پنجرهای تازه به یکی از اسرارآمیزترین بخشهای سیاره ما میگشاید؛ یعنی هسته بیرونی زمین، لایهای از فلز مذاب که نقش اصلی را در تولید میدان مغناطیسی زمین بر عهده دارد.
هسته بیرونی زمین در عمقی حدود ۲۲۰۰ کیلومتری زیر سطح سیاره قرار دارد. این لایه عمدتاً از آهن و نیکل مذاب تشکیل شده است. حرکت مداوم این فلزات فوقداغ، مانند یک ژنراتور عظیم طبیعی عمل میکند و میدان ژئومغناطیسی زمین را به وجود میآورد. دههها تصور دانشمندان این بود که جریانهای بزرگ در هسته بیرونی به شکلی نسبتاً پایدار و عمدتاً در جهت غرب حرکت میکنند. است. به گفته او، پوشش جهانی و مداوم ماهوارههای سوارم باعث شده دانشمندان بتوانند تحول پویایی هسته زمین را در طول زمان دنبال کنند؛ قابلیتی که صرفاً با استفاده از رصدخانههای زمینی امکانپذیر نبود.
خبر خوب این است که چنین تغییراتی تهدید مستقیمی برای زندگی انسانها محسوب نمیشوند. مردم هیچگونه لرزش یا اثر مستقیمی از این جابهجاییها احساس نخواهند کرد و این پدیده ارتباطی با زمینلرزهها، فورانهای آتشفشانی یا تغییرات اقلیمی ندارد. با این حال، تغییرات میدان مغناطیسی زمین میتواند بر فناوریهای مدرن تأثیر بگذارد.
سامانههای ناوبری هواپیماها، ارتباطات ماهوارهای، عملیات فضاپیماها و حتی مدلهای پیشبینی آبوهوای فضایی به اطلاعات دقیق میدان مغناطیسی وابسته هستند. بنابراین هرگونه تغییر در رفتار این میدان، هرچند کوچک، برای متخصصان اهمیت فراوانی دارد.
۵۸۵۸