گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو» – یادداشت دانشجویی*؛در سال های گذشته شاهد رشد سریع و قارچ گونه آموزشگاه های زبان در سطح جامعه هستیم که در سطوح مختلف سنی به آموزش زبان کشورهای دیگر می کند. حال به این موضوع که مجوزهای این آموزشگاه ها از کجا صادر شده و چه کسانی متولی اصلی این موضوع هستند کاری نداریم که البته در جای خود این موضوع مهم است و باید بررسی شود اما در این نوشته سعی بر آن است که اثرات منفی این پدیده و شناسایی آثار مضر آن را بررسی کنیم.
یکی از عرصه های سلطه فرهنگی کشور مهاجم سلطه و هژمونی زبانی بر سایر کشور ها است که البته خود از ابزار های پنهان جنگ نرم است که کمتر مورد توجه قرار گرفته و به آن انتقادات کمتری وارد شده است.در سلطه فرهنگی همه تلاش ها برای حمله به یک فرهنگ و جا انداختن فرهنگ مورد نظر خود معطوف است. فرهنگ که به هوا و جز حیاتی برای ادامه زندگی انسان می ماند از عناصر متعدد تشکیل شده که آداب و رسوم واعتقادات و باورهاو عادات تنها بخشی از این پدیده را تشکیل می دهد .
یک عنصر مهم و تاثیر گذار دیگر که خود عاملی برای برقراری ارتباط و دیالوگ بین دو انسان و یا دو یا چند جامعه انسانی است زبان است . اگر بخواهیم عرصه های سلطه و امپریالیسم دشمن را بررسی کنیم علاوه بر سلطه سیاسی و نظامی و اقتصادی و سرزمینی باید از سلطه زبانی دشمن هم نام ببریم که تلاش ها برای آموزش آن در کشور ما که مقابله با نظام سلطه را در دستور کار دارد ادامه دارد و نقش آموزشگاه های زبان در تحقق این هدف دشمن بسیار پررنگ و موثر است. در حالیکه کشور ما دارای ظرفیت غنی و بزرگ ادبیات فارسی است که شناخت آن برای ما که با این زبان تکلم کرده و می نویسیم ضروری تر از زبان های آمریکایی – انگلیسی و… است. اصرار خانواده ها به فرزندان برای یادگیری زبان بیگانه در این بین عجیب است .
رهبر انقلاب درباره ی استقلال فرهنگی می فرمایند: