به گزارش خبرگزاری آنا، هفتم مهرماه ۱۳۶۰، ایران در شرایط حساس جنگ تحمیلی عراق بود و تنها چند ساعت از پایان موفقیتآمیز عملیات ثامنالائمه میگذشت. فرماندهان ارشد ارتش و سپاه، با هدف ارائه گزارش پیروزیهای اخیر به امام خمینی و برنامهریزی عملیاتهای آزادسازی، سوار بر هواپیمای هرکولس ۳۳۰ از فرودگاه اهواز به سمت تهران شدند. اما این پرواز سرنوشتساز با سانحهای دلخراش پایان یافت.
هواپیما، به دلیل قحطی شدن مسیر و اقدام خلبان برای منحرف شدن از مسیر پالایشگاه، در منطقه کهریزک با زمین برخورد کرد. پس از برخورد، هواپیما مشتعل شد و در پی انفجار اندکی بعد، تمامی سرنشینان آن به شهادت رسیدند. تلاشهای فوری مردم محلی و تیم پرواز برای یافتن بازماندگان بینتیجه بود و نهایتاً نیروی هوایی شهادت تمامی سرنشینان را تأیید کرد.
فرماندهان حاضر در این هواپیما هر یک نقش کلیدی در میادین نبرد داشتند و فقدان آنها ضربهای عظیم به ساختار فرماندهی ارتش و سپاه وارد کرد. شهید سرلشکر ولیالله فلاحی، رئیس ستاد ارتش، از موثرترین فرماندهان در مقابله با تجزیهطلبان در کردستان و متوقفکننده نیروهای عراقی در آغاز جنگ بود. حضور وی در ستاد ارتش، موجب انسجام و هماهنگی میان نیروهای زمینی و پشتیبانی ارتش شد و فقدان او خلاء شدیدی در مدیریت عملیاتها ایجاد کرد.