به گزارش تابناک؛در دنیایی که هر روز مرز میان صنعت، هنر و رؤیا کمرنگتر میشود، نام «کوروش منصوری» به عنوان یکی از درخشانترین چهرههای تیونینگ جهان، بار دیگر خبرساز شد. منصوری که سالهاست با دستکاری و بازآفرینی خودروهای خاص از بنتلی گرفته تا رولزرویس، نشان داده که هیچ محدودیتی برای خیالپردازی در صنعت خودرو وجود ندارد، اینبار سراغ فراری رفته است؛ نه هر فراریای، بلکه فراری دوازده سیلندر، نمادی از اصالت و غرور ایتالیاییها. نتیجهی این جسارت، خودرویی است به نام Equestre که در نمایشگاه قایقهای تفریحی موناکو ۲۰۲۵، همچون شهابی درخشان، نگاه تمام رسانهها را به خود دوخت.
اکوئستره نه صرفاً یک پروژه تیونینگ، بلکه یک بیانیه است. بیانیهای از سوی طراح و مهندسی که دیگر تنها به زیبایی ظاهری قانع نیست و میخواهد از دل یک محصول ایتالیایی، فلسفهای جهانی بیرون بکشد. منصوری در این پروژه، فراری را از قالب سنتی خود بیرون کشیده و آن را به اثری هنری تبدیل کرده است؛ اثری که از هر زاویهای، روایت تازهای از قدرت، شکوه و دقت دارد.
در نگاه اول، چیزی که مخاطب را میخکوب میکند، بدنهی خودرو است. برخلاف نسخهی استاندارد فراری، که خطوطی کلاسیک و کنترلشده دارد، اکوئستره پر از تیزی، انحنا و عضله است. منصوری از فیبرکربن ف87″ height=”203″>
اکوئستره منصوری در اصل پیامی است از آینده. آیندهای که در آن طراحی، مهندسی و هنر دیگر از هم جدا نیستند. این خودرو نماد این است که وقتی انسان خلاقیت و دانش را در کنار جسارت قرار دهد، میتواند حتی برندهایی مانند فراری را هم بازتعریف کند.
شاید مهمترین نکتهی پروژهی منصوری، نه خود خودرو، بلکه تأثیری است که بر ذهن ما میگذارد. هر بار که نام او را میشنویم، به یاد این میافتیم که ایرانی بودن میتواند مترادف با جهانی بودن باشد، اگر فرصتها فراهم شود. کاش کوروش منصوری در ایران بود؛ کاش در کارخانهای در قزوین، تبریز یا کاشان، در کنار طراحان جوان ایرانی، خودرویی میساخت که نه کپی، بلکه هویتی تازه از ایران باشد. شاید آن روز، فراری منصوری نه در موناکو، بلکه در تهران رونمایی میشد و ما هم سهمی در این افتخار داشتیم.