دولت بورس را محل آزمون و خطا قرار ندهد/ اثرات مخرب مداخله دولت در بازار سرمایه

در حالی که این روز‌ها برخی از تازه وارد‌ها اقدام به فروش سهام خود می کنند دولت به جای القای سودبری از بازار سرمایه به مردم اعتماد بدهد که نقدینگی‌های وارد شده در این بازار می‌تواند با تعادل بخشی به روند فعالیت شرکت‌ها در بورس سوده باشند و از انتظارات غلط در بین سهامداران بپرهیزد.
در حالی که این روز‌ها برخی از تازه وارد‌ها اقدام به فروش سهام خود می کنند دولت به جای القای سودبری از بازار سرمایه به مردم اعتماد بدهد که نقدینگی‌های وارد شده در این بازار می‌تواند با تعادل بخشی به روند فعالیت شرکت‌ها در بورس سوده باشند و از انتظارات غلط در بین سهامداران بپرهیزد.

دخالت دولت در بورس

اقتصاد۲۴- مدتی است بازار جذاب بورس، روز به روز پذیرای افراد تازه‌ای است که این بازار را به عنوان مکانی برای سرمایه گذاری خود انتخاب می‌کنند. اولین چیزی که سرمایه گذاران جدید را با خود درگیر می‌کند، حجم بالای لغات و اصطلاحات بورسی است که چاره‌ای جز آموختن آن‌ها ندارند.

اما با وجود عدم آگاهی افراد تازه وارد به بورس، سرمایه گذاران، تمایل خود را برای خرید سهام‌ها نشان دادند و فزونی تقاضا بر عرضه سهام‌ها پیش آمد، اما همه شرکت‌ها طبق روال این بازار به سوددهی نرسیدند. حالا صف فروش ایجاد شده و فروشندگان در کف قیمتی مجاز سفارش فروش می‌گذارند، اما خریداری وجود ندارد.

فردین آقا بزرگی، کارشناس بازار سرمایه در گفتگو با اقتصاد ۲۴ با بیان اینکه نباید بورس را برای رسیدن به اهداف مالی دولت مورد خطا و آزمون قرار داد، گفت: ظرف چهار ماه ابتدای سال رکورد ۲۹۰ درصد بازدهی که در طول دوران تاریخ بورس جزو استثنائی‌ترین آن است همراه با ورود نقدینگی بسیار زیاد به خصوص از جانب اشخاص حقیقی بازخورد مناسبی داشت و موجبات تشویق ورود سرمایه گذاران جدید به بورس شد، هرچند که حس بسیاری از آن‌ها به غلط این بود که فکر می‌کردند لزوما هرگونه سرمایه گذاری به معنی کسب بازدهی در بورس است.

وی تصریح کرد: از طرفی با توجه به حمایت‌ها و تبلیغاتی که از طرف مسئولان اقتصادی صورت گرفت این تصور پیش آمد که این سرمایه گذاری بدون در نظر گرفتن هرگونه ریسکی با یک سود مناسب همراه است، از طرف دیگر به دلیل اولویت در سیاست گذاری کنترل نقدینگی برای جلوگیری از ورود نقدینگی به سایر بازار‌ها از جمله بازار ارز و سایر بازار‌های موازی این فرضیه اولیه در دستور کار قرار گرفت که به هر شکل ممکن می‌بایست نقدینگی موجود در جامعه را به سمت بازار سرمایه گسیل دهیم؛ اتخاذ چنین سیاستی طبیعتا یکسری مشکلات از جمله عدم تناسب ارزش ذاتی شرکت‌ها و قیمت تابلو را رقم زد. بازار نقطه تعادل را همیشه خودش پیدا می‌کند، زیرا هرچه قیمت بالا رود اتوماتیک فروشندگان تشویق به فروش می‌شوند.

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *