اقتصاد ۲۴-العربی الجدید در مطلبی به قلم فاطمة یاسین نوشت: بندر طرطوس تنها مسیر دریایی محسوب میشود که روسیه میتواند با آزادی کامل و خارج از چارچوب دولتهای شوروی سابق، از آن استفاده کند، چرا که در سال ۲۰۱۹ نظام اسد با روسیه توافقی را امضا کرد که به مسکو اجازه استفاده از بندر طرطوس به مدت ۴۹ سال را میدهد و در این زمان، طرف روسی حق حاکمیت سیاسی و قضایی بر این بندر را دارد و میتواند هر تعداد کشتی که میخواهد را در این بندر مستقر کند.
به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: ایران ار بندر دیگر یعنی لاذقیه، به صورت جزئی استفاده میکند و البته این کشور حضور موثری در بندر مذکور دارد. در واقع، پس از پایان قرارداد بین ائتلاف شرکت فرانسوی برای راه اندازی خطوط انتقال دریایی و اداره ایستگاه کانتینرها با شرکت سوریه ای، ایران به صورت جدی تلاش کرد تا مدیریت بندر لاذقیه را بر عهده بگیرد. اما این توافق با اعتراض روسیه مواجه شد که دلیل آن، نزدیکی بندر لاذقیه به پایگاه حضور نظامی هوایی روسیه در حمیمیم است، بویژه آنکه این پایگاه بارها در معرض حملات جنگندههای ناشناسی قرار گرفت، اما این اعتراض روسیه پس از دست یابی روسها به سهمیه دریایی خود در طرطوس و به دنبال دیدارهای متعددی بین مسئولان روس و اسرائیلی، پنهان شد و در نهایت پوتین تصمیم گرفت در صورتی که اسرائیل قصد حمله به اهداف ایران در سوریه را داشته باشد، روسیه در این باره موضع بی طرفانهای اتخاذ کند.
ایران رسما میدان بارگیری کانتینرهای اصلی در بندر لاذقیه را بر عهده دارد، هر چند که تعداد کشتیها در این منطقه پس از شروع جنگ کاهش یافته است. اما طرف ایرانی خود را در نزدیکی یک مسیر مستقیم به دریای مدیترانه مییابد که از آن به نفع سیاست خود در برابر حضور رقیب روسی، استفاده میکند.
بیشتر بخوانید: چرا بندر لاذقیه برای همه طرفهای درگیر در سوریه مهم است؟