جهان علیه نیکوتین طعم‌دار/ کشورها چگونه با ویپ و سیگارهای فانتزی برخورد می‌کنند؟

ملیکا قراگوزلو

فرارو

پسر جوانی در انتظار شروع کلاس، کنار دیوار دانشگاه ایستاده و چیزی شبیه فلش USB را از جیبش بیرون می‌آورد، چند پک کوتاه می‌زند و دوباره داخل جیبش می‌گذارد. چند متر آن‌طرف‌تر، جمعی دیگر کنار آبسردکن ایستاده‌اند و درباره طعم متفاوتی حرف می‌زنند: «آیس هندوانه»؛ می‌گویند هم خنک‌تر است و هم «گلو را کمتر می‌زند».

تا همین چهار پنج سال پیش، یکی از الزامات مصرف نیکوتین، داشتن پاکت سیگار و فندک بود که بوی ناخوشایندی هم در محیط پخش می‌کرد. اما این روزها داستان عوض شده است؛ نیکوتین در قالب انواع ویپ و پاد با طعم‌ها و بوهای فانتزی در دسترس است و راهش را به فضاهای بسته هم باز کرده. حالا دیگر بعید نیست در هر اداره، صف انتظار، دانشگاه یا حتی پاساژی سرپوشیده، بوی خوشایندی از نیکوتین مشام‌تان را پر کند.

کشورهای مختلف جهان ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های سفت و سختی در عرضه محصولات دخانی، به‌ویژه سیگارهای طعم‌دار، ویپ و پاد دارند. کشور ما هم روی کاغذ ممنوعیت‌هایی اعمال کرده، اما در عمل هیچ سازوکاری برای نظارت به چشم نمی‌خورد؛ به‌طوری‌که در تمامی دکه‌ها و سیگارفروشی‌ها هم ویپ و پاد پیدا می‌کنید، هم سیگارهای طعم‌دار. شاید تنها قانونی که هنوز بعضی از فروشنده‌ها آن را رعایت می‌کنند، نفروختن سیگار به افراد زیر ۱۸ سال باشr.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();