حمیده قاسمی، اقتصاد۲۴ – بازار سرمایه در کشور ما از ابتدا با قالب بندی قانونی و ایجاد دستورالعملهای دقیق آغاز به کار کرد؛ اما این دستورالعملها تا عملیاتی شدن فاصله بسیاری داشت. دلیل این مساله نیز کوچک بودن بازار سرمایه و نقش اندک آن در اقتصاد کشور تا قبل از تحریمهای بزرگ نفتی بود.
آنچه که دستورالعملها را از گوشه کتابخانهها به استیشن رسمی معاملات سوق داد اقبال عمومی مردم به بورس و سرمایه گذاری در آن، بزرگ شدن بازار، حرکتهای نابههنجار دولت، ریزش بازار سرمایه و درگیر شدن جامعه ۵۰ میلیونی سهامداران بورسی و لزوم چاره اندیشی در خصوص سنگ افتاده در چاه بود؛ بنابراین سیاست گذاران را به سمت بیرون آوردن ابزارها از ویترین و بهره گیری از آنها برای بازگرداندن تعادل به بازار سرمایه انداخت؛ بازاری که دیگر بدون ابزار و زیرساخت مناسب نای حرکت نداشت و نمیتوانست خود را به این راحتیها بازیابد.
در همین زمینه هومن عمیدی، کارشناس بازار سرمایه با اشاره به ابزارهای متعدد طراحی شده برای استفاده بهتر افراد از قابلیتهای بازار سرمایه به اقتصاد۲۴ گفت: این ابزارها با وجود پتانسیل بهرهمندی بهینهتر از فضای سرمایه گذاری و نگاه درست سیاست گذار به لزوم طراحی آنها تا به امروز چندان مورد استفاده و اقبال قرار نگرفته است.