آقای امیر انتخابی در حالی این خبر را اعلام می کند که در طول بیش از 50 روز گذشته با تعطیلی واحدهای گردشگری و میراث فرهنگی گیلان در واقع عملا این سازمان در دوره رکود و بیکاری قرار گرفته و حتی شاید بتوان گفت که در واقع هیچ وظیفه خاصی جز نگهداری از ابنای تاریخی و همچنین اعلام تعطیلی مراکز میراثی و گردشگری برعهده ندارد.
شاید همین عامل باعث می شد که میراث فرهنگی استان به نوعی بیشتر وقت عملی خود را جهت نگهداری و حفاظت از آثار باستانی اختصاص دهد و در واقع نیروهای خود را برای امنیت بیشتر میراث فرهنگی در نقاط مختلف استان به کار گیرد اما در واقع حفاران غیرمجاز حتی به داخل شهر و قلعه ای چون لیسار نیز آسیب رساندند!
در گزارش ایلنا که خبر فوق را منتشر کرده آمده است« باوجود بیش از ۱۲۰۰ محوطه و اثر ثبت شده در گیلان، فقط ۵۵ نیرو برای حفاظت از این آثار فعال هستند» سوال اینجاست که با توجه به تعطیلی واحدهای گردشگری آیا میراث فرهنگی استان نباید برای محافظت از این آثار از نیروهای بیشتری استفاده می کرد؟ مدیرکل میراث فرهنگی استان در این زمینه توپ را طنز گونه به زمین دیگران می اندازد و می گوید «برای تردد بین شهری در استان با مشکل روبهرو هستیم.» مشخص نیست منظور ایشان به کدام دستگاه و جریانی است که از فعالیت یک سازمان دولتی برای حفاظت آثار ملی ممانعت به عمل می اورد! مگر می شود نهادی اجازه ندهد که نیروهای دولتی برای محافظت و بررسی از میراث فرهنگی استان محدودیت ایجاد کند؟ پس نقش مدیرکل برای رفع این معضل چیست؟
شاید این کم کاری ها به دلیل آن باشد که از اواخر بهمن سال گذشته مدیرکل میراث فرهنگی استان در محل کار خود چندان حضوری نداشته است.
آخرین اخبار حاکی از آن است در روزهایی که کرونا برگیلان و صنعت گردشگری آن سایه انداخته حمید آذرپور معاونت گردشگری سازمان نیز طی روزهای گذشته برکنار شده است و گویی قرار است این سازمان بدون مدیریت ارشد فعالیت خود را ادامه دهد.