به گزارش خبرآنلاین روزنامه اعتماد نوشت: صرفنظر از دامنه و نتایج این توافق، اصل ماجرا از آن جهت اهمیت دارد که پس از سالها تقابل، بار دیگر نشانهای از امکان گفتوگو میان دوطرف دیده میشود؛ گفتوگویی که اگرچه هنوز در آغاز راه است، اما بهخودیخود میتواند حامل پیامی امیدوارکننده باشد.
روابط ایران و امریکا در دهههای گذشته بیش از آنکه بر پایه تفاهم پیش برود، در سایه بیاعتمادی، تنش و رقابت شکل گرفته است. همین سابقه طولانی سبب شده هر نشانهای از کاهش تنش، با حساسیت فراوان دنبال شود. در چنین شرایطی، هر اقدام تازهای برای باز کردن مسیر تعامل، حتی اگر محدود، موقت و محتاطانه باشد، شایسته توجه است.
تجربه برجام در این میان همچنان یک مرجع مهم برای تحلیل شرایط امروز به شمار میرود. آن توافق، با همه فراز و فرودهایش، ثابت کرد که حتی پیچیدهترین اختلافها نیز میتواند از مسیر مذاکره وارد مرحله مدیریت شود. از این منظر، کسانی که در آن مقطع راه گفتوگو را گشودند، نقشی تعیینکننده در شکستن فضای بنبست داشتند.
هرچند برجام در ادامه دوام روابط سیاسی نیز افزایش یافته است. به همین دلیل، هر اندازه منافع مشترک و ملموستری میان طرفین ایجاد شود، انگیزه حفظ توافق نیز بیشتر خواهد شد. در نهایت، هیچ سیاست خارجی موفقی بدون پشتوانه داخلی پایدار نخواهد بود. تقویت اعتماد عمومی، توجه به رضایت شهروندان و حرکت در چارچوب حکمرانی قانونمند، میتواند ظرفیت کشور را برای عبور از تنشها افزایش بدهد.
در چنین صورتی، توافقهای خارجی نیز از حالت شکننده خارج میشوند و امکان تبدیل شدن به دستاوردی ماندگار را پیدا میکنند. بر این اساس، خبر توافق ۶۰ روزه را باید نه پایان اختلافها، بلکه آغاز یک آزمون جدید دانست؛ آزمونی که موفقیت آن به تدبیر، پایبندی و واقعبینی وابسته است. این آغاز کوچک، اگر درست مدیریت شود، میتواند راه را برای تغییرات بزرگتر هموار کند.
17302