گروه اندیشه: سیدعطاالله مهاجرانی در روزنامه ایران یادداشتی نوشته در باره فلسفه خودی و این که فلسفه خودی و بازگشت به خویشتن اقبال لاهوری را جمهوری اسلامی ایران در 40 سال گذشته اجرا کرده است. این یادداشت را در ادامه می خوانید:
****
دعای عرفه امام حسین علیهالسلام از جمله متون توحیدی و عرفانی ممتاز و بینظیر است. تعابیری در دعای عرفه وجود دارد که تنها با اتصال و الهام به سرچشمه وحی و تربیت در دامان پیامبر(ص) و امام علی(ع) و فاطمه زهرا علیهم السلام میتوان چنان سخن گفت: «اللهم اجعل غنای فی نفسی!» که «خداوندا؛ دارایی و بینیازیام را در گوهر جانم قرار ده!» این سخن امام حسین(ع) نشانی و نمودی از سخن پیامبر(ص) را به همراه دارد: «لیس الغنی عن کثرة العرض، و لکن الغنی غنی النفس» که یعنی «ثروت حقیقی انسان انبوه داشتههای اعتباری و فناپذیر او نیست؛ غنای حقیقی غنای جان انسان است.»
در زبان فارسی اصطلاح رسا و گویایی وجود دارد؛ گفتهم که روی پای خودمان هستیم، متکی به فرهنگ خودمان، متکی به داشتههای خودمان، متکی به تمدنی که میتوانیم بر پایههای تفکر و ایدئولوژی خودمان آن را بسازیم و بنا کنیم، هستیم.
البته در طول زمان از لحاظ زندگی مادی و گذران زندگی، ما را محتاج و متکی به غیر بار آوردهاند؛ یواش یواش داریم این ریسمانهای بیگانه را هم از این خیمه خودمان قطع میکنیم و خودمان را به ریسمان خودمان میبندیم.» در این چهل سالی که از عمر این سخن میگذرد، شاهد تحقق این سخن و ایده هستیم. شاهد؟! جنگ ۱۲روزه و جنگ ۴۰ روزه و حضور مردم در میدان و دیپلماسی اقتدار.
پیام «خودی» در حقیقت تفسیر همین سخن امام حسین علیهالسلام در دعای عرفه است: «اللهم اجعل غنای فی نفسی!» دارایی حقیقی و همیشگی انسان از بود اوست و نه متکی به داشتههای فناپذیر و نابود شونده.
۲۱۶۲۱۶