اقتصاد۲۴- شرایط آنقدر نگرانکننده است که هفته گذشته علی آقا محمدی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام اعلام کرد: «۱۹ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر از جمعیت در سراسر ایران وجود دارد که از امکانات اولیه زندگی مانند مسکن، اشتغال، تحصیلات تا ۱۲ سال، سلامت، خوراک و پوشاک محروم هستند.» بهروز محبی نجمآبادی، عضو کمیسیون تلفیق بودجه مجلس نیز ابتدای هفته خبر داد که «۳ میلیون خانواده در فقر مطلق زندگی میکنند.»
برای پی بردن به بزرگی این عدد کافی است بدانید که براساس برآوردهای اولیه در سال ۱۴۰۰، تعداد کل خانوارهای کشور ۲۶ میلیون و ۳۸۳ هزار خانوار بود که با استناد به صحبتهای نماینده مجلس ۱۱.۴ درصد کل خانوارهای کشور در فقر مطلق بهسر میبرند و باتوجه به روند فعلی تورم، به نظر نمیرسد از جمعیت در فقر مطلق کشور کم شود و بیم آن میرود تا پایان سال جاری (که هشدارهایی مبنی بر بروز ابرتورم نیز داده شده) تعداد خانوارهای زیر خط فقر مطلق، افزایش یابد.
علیرغم اینکه راهکارهای کاهش تورم مشخص است؛ انضباط دولت و کنترل هزینهها، تعامل با خارج و قطع یا کاهش دخالت دولتها در امور اقتصادی (که نتیجهای جز فساد و تعارض منافع با مردم نداشته)، اما هنوز اجرایی نشدهاند. شاید بهتر باشد بنویسیم که امید به اجرایی شدنشان نیز وجود ندارد.