به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، روز ششم فروردین بود که مردم تبریز، تعدادی از شهدای نبرد رمضان را در گلزار شهدای وادی رحمت به خاک سپردند. روز عجیبی بود. در بلندگو اعلام میشد خانوادگی فلانی! و بعد چند پیکر پیچیده در پرچم ایران را میآوردند و در مزارهایی که کنار هم بودند، قرار میدادند.
یکشنبه ۱۰ فروردین بود که به اینجا رسیدم و خود را به گلزار شهدای تبریزیها رساندم؛ به طمع دیدن چند غواص شهید از کربلای ۴ رفته بودم و با فوجی از شهدای جدید و قدیم اینآرامستان باصفا روبرو شدم؛ هم شهدای دفاع مقدس بودند، هم شهدای مدافع حرم، هم جنگ ۱۲ روزه، هم خلبان شهید مهدی فیروزمند که بهتازگی در همدان شهید شد، هم شهدای نبرد رمضان!
بین شهدای دفاع مقدس ۱۲ روزه و دفاع مقدسی که در آن به سر میبریم، دیدن چند منظره دل هر ایرانی واقعی را آتش میزند؛ یکی، آنخانممعلم جوانی که با ترکش و موج انفجار بمبهای آمریکایی و اسرائیلی شهید شده و دیگر مزارهای خانوادگی شهدایی که کنار هم آرمیدهاند و کودکانشان هم تقدیم ایران شدهاند.
دو خانواده را بین شهدای جنگ رمضان دیدم که در گلزار شهدای وادی رحمت آرمیدهاند؛ یکیشان خانواده همان حلمایی است که همه اعضای خانوادهاش رفتند و خودش ماند و فیلم از زیر آوار نجاتدادنش را دیدیم.
قبرها تازها/خانواده حلما اینجا هستند” width=”578″ height=”398″>
خانواده حلما اینجا هستند
صادق وفایی