ناوبری پرندگان یکی از پیچیدهترین و اسرارآمیزترین پدیدههای دنیای جانوران به شمار میرود. با وجود دههها تحقیق، هنوز دانشمندان نتوانستهاند تمام سازوکارهای این توانایی شگفتانگیز را توضیح دهند. دشواری پژوهش در این زمینه تا حدی بدین دلیل است که هر گونه پرنده از ترکیب متفاوتی از نشانههای محیطی برای یافتن مسیر استفاده میکند و طراحی آزمایشهایی که بتوانند این فرایندها را بهطور دقیق آشکار کنند، بسیار دشوار است.
به گزارش زومیت، دانشمندان از دهه ۱۹۶۰ میلادی این احتمال را مطرح کرده بودند که پرندگان از میدان مغناطیسی زمین برای جهتیابی استفاده میکنند. اما آزمایشهای اولیه محدودیتهای فراوانی داشتند و بسیاری از نتایج بهسختی تکرارشدنی بودند.
امروزه پژوهشگران تقریباً اطمینان دارند که بسیاری از پرندگان، بهویژه گونههای مهاجر، قادرند میدان مغناطیسی زمین را حس کنند. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان میدهد برخی مولکولهای حساس به نور در چشم پرندگان نیز در این فرایند نقش دارند. بااینحال، اینکه دقیقاً کدام سلولها یا اندامها اطلاعات مغناطیسی را دریافت میکنند و چگونه این اطلاعات به مغز منتقل میشود، همچنان یکی از بزرگترین معماهای زیستشناسی جانوری بوده است.
گروهی از پژوهشگران مؤسسه رفتارشناسی جانوری ماکس پلانک و دانشگاه بن در آلمان در پژوهشی تازه به این نتیجه رسیدهاند که کبوترهای خانگی ممکن است از سلولهای ایمنی ویژهای در کبد خود برای تشخیص میدان مغناطیسcodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();