به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو به نقل از خانه اندیشهورزان، نشست «مکانیسمهای آموزشی در اردوگاههای اسرا» از سلسلهنشستهای «آموزش در بند؛ روایتهای مقاومت و معنابخشی در اسارت»، در خانه اندیشهورزان برگزار شد. در این نشست، علی علیلو و حسن بهشتیپور از آزادگان دوران دفاع مقدس، به همراه محمدرضا حشمتی، پژوهشگر تجارب آموزشی آزادگان، و عباس صفاییمهر، پژوهشگر تاریخ معاصر، به بیان وجوه کمتر شنیدهشدهای از تجربه آموزش در اردوگاههای اسرا پرداختند.
محمدرضا حشمتی در سخنرانی خود با تأکید بر خاصبودگی تجربه اسارت، آن را عرصهای بینظیر برای معناجویی، مقاومت و یادگیری دانست. او تصریح کرد که برخلاف تصور رایج، اسارت صرفاً یک وضعیت تحمیلی نبود بلکه برای بسیاری از آزادگان فرصتی بود برای بازتعریف مفاهیمی، چون زندگی، آموزش و حتی آزادی. به گفته حشمتی، جریان یادگیری در اردوگاهها به شکلی پویا و خارج از قالب رسمی شکل گرفت و آموزش در آن شرایط نه در قالب مدرسه، بلکه در بستر تجربه زیسته و نیازهای واقعی ادامه یافت. او با اشاره به فاصله موجود میان آموزش رسمی امروز و تجربههای آموزشی دوران اسارت، بر لزوم بهرهگیری از این گنجینه پنهان برای تحول در نظام آموزشی تأکید کرد.
حسن بهشتیپور نیز با اشاره به ساختار آموزش در دوران اسارت، آن را ضرورتی حیاتی برای حفظ کرامت انسانی، هویت جمعی و انگیزه ادامه زندگی دانست. او گفت: «در سه مرحله طراحی و اجرای آموزش صورت میگرفت: قبل از شروع رسمی، در حین دوره، و بعد از اتمام آن. ابتکاراتی، چون استفاده از سیم خاردار برای نوشتن روی خاک، ساخت مداد از زغال باتری و تولید کاغذ از پاکت سیگار تنها نمونههایی از تلاش خلاقانه اسرا برای ساخت فضاهای یادگیری بودند.»