اقتصاد۲۴– جنگ روسیه علیه اوکراین چشم انداز انرژی جهان و ژئوپلیتیک آن را به شدت تغییر خواهد داد و این تغییرات از هم اکنون شروع شده است.
روسیه به عنوان بزرگترین صادرکننده نفت و گاز جهان، روابط انرژی مستقیم با چندین کشور اروپایی، چین، ژاپن، کره جنوبی، ویتنام و دیگران دارد که اگر صادرات زغال سنگ نیز به آن اضافه شود، ده ها کشور دیگر از جمله هند را شامل خواهد شد. روسیه از دوره شوروی از این صادرات به عنوان اهرم سیاسی استفاده کرده است.
حمله به اوکراین و نقض قوانین بینالمللی، روسیه را منزوی و مشتریان انرژی آن را نه فقط نگران تحریم ها، بلکه به تجدید نظر در مورد اتکای خود مسکو متقاعد کرده است.
ممکن است سایر روابط روسیه نیز دچار مشکل شود. مسکو از سال ۲۰۱۶ با اوپک برای کنترل عرضه و قیمت جهانی نفت و رقابت با امریکا، شریک شده و این مشارکت موسوم به اوپک پلاس موفقیت هایی در پی داشته است. اکنون و با توجه به تحریم های منزوی کننده مالی روسیه، آینده مسکو نامعلوم است.
مهم ترین مساله کنونی بازار اصلی روسیه یعنی اروپاست. ولادیمیر پوتین معتقد است صادرات کشورش چنان مهم است که نمی توان آن را تحریم کرد. در نتیجه، بخش انرژی روسیه هدف ارزشمندی برای حمله محسوب می شود.
شرکتهای انرژی غربی با خروج خود، بخش انرژی روسیه را از سرمایه و تخصص بسیار مورد نیاز محروم خواهند کرد. ایتالیا وام برای ساخت یک پایانه تازه صادرات گاز طبیعی در بخش شمال روسیه را مسدود کرده و در بلندمدت، جنگ اوکراین تغییر نگاه اروپا از سوختهای فسیلی بهویژه نفت و گاز روسیه را به دنبال خواهد داشت.
احیای برجام به ایران این امکان را میدهد که امسال ۱.۲ تا ۱.۵ میلیون بشکه نفت در روز را به بازار جهانی اضافه کند. ایران با پیش بینی این اتفاق، در حال بارگیری نفتکش هاست. اگرچه همه این نفت به اروپا نمی رود، نیمی از آن می تواند جایگزین ۳۰ درصد واردات نفت از روسیه شود.
بیشتر بخوانید: آیا ایران میتواند نفت ۱۲۲ دلاری بفروشد؟