بازار مستندنگاریها و ناداستانها گرم است؛ گویی مخاطبان و نویسندگان، دیگر از خیالات دست کشیده و بیشتر تمایل به واقعیتها و صحنههای حقیقی زندگی دارند.
جوان آنلاین: در سالهای اخیر استقبال از ناداستانها، جستارها و مستندنگاریها در ادبیات، چه از طرف نویسندگان و چه از طرف مخاطبان مورد توجه ویژهای قرار گرفته است. تا جایی که اگر روزی نوقلمان برای کارگاههای داستان و رمان صف میکشیدند، اکنون بازار کارگاههای روایتنویسی و جستارنویسی حسابی گرم است. این نکته را نه صرفا از روی مشاهدات کلی بلکه آمارها بیان میکند؛ چنان که در مهمترین جایزه ادبی کشور یعنی جایزه جلال بخش مستندنگاری بعد از رمان، پراثرترین بخش این جایزه بوده است و این با مستندنگار و روایتنویس بودن جلال آل احمد تناسب دارد.
به گزارش فارس، مستندنگاری در ایران سالها پیش با روایت حوادث سالهای دفاع مقدس آغاز شد اما امروز گستردهتر شده و پایش به سایر حوزهها به ویژه در حوزه اجتماعی باز شده است.
هرچند که از طرف مخاطبین این حوزه مورد استقبال است، نویسندگان این حوزه تقاضا دارند که توسط سازمانها بیش از پیش به رسمیت شناخته شوند. چندی پیش محمدحسن یادگاری نامزد بخش مستندنگاری جایزه جلال نیز با توجه به حضور پررنگ نویسندگان در بخش مستندنگاری جایزه جلال به خبرنگار فارس گفت: جوایز و جشنوارههای بیشتری را در بخش مستندنگاری نیاز داریم.
او حتی پیشنهاد داد سازمانها و ارگانهایی مانند شهرداری و نیروی انتظامی میتوانند بحث مستندنگاری آسیبهای اجتماعی و یا جنایی را مطرح کنند و به نویسندگان سفارش کار دهند.