اقتصاد۲۴– اگرچه با رویکارآمدن رئیسی این باور شکل گرفته بود که ذیل تحقق پروژه یکدستسازی قدرت، عملا گسل جریانات سیاسی با دولت جدید یا صفر خواهد شد یا به حداقل ممکن خواهد رسید؛ اما شواهد و قرائن بهخصوص در روزها و هفتههای اخیر حکایت از آن دارد که حامیان دیروز دولت سیزدهم و شخص رئیسی در زاویه معناداری با او قرار گرفتهاند.
برای تبیین موضوع کافی است رجوعی گذرا به تحولات این مدت در کشور داشته باشیم. حادثه تلخ وزرشگاه امام رضا (ع) شاید از آن دست مسائلی باشد که به تَرَک سیاسی تهران – مشهد با محوریت حق بانوان برای ورود به وزرشگاه منجر شد. قبلتر از آن مجلس یازدهم که با رأی اعتماد خود به کابینه سیزدهم به حمایت تمامقد از رئیسی برخاسته بود، اکنون صدای ساز ناکوکش به گوش میرسد. از حمله به وزارت گرفته تا تلاش برای استیضاح برخی چهرهای پرحاشیه کابینه حکایت از آن دارد که حامیان دیروز رفتهرفته به مخالفان جدی دولت بدل شدهاند. فارغ از اینکه تا چه اندازه عملکرد برخی وزارتخانهها در همین ۲۲۷ روز گذشته باعث گسل مجلس و کابینه سیزدهم شده است؛ اما نفس شکاف سیاسی در بدنه جریان قدرت این سؤال را در ذهن شکل میدهد که آیا عبور از رئیسی از سوی حامیانش در حال شکلگیری است؟!
شاهبیت این زاویه معنادار به مذاکرات وین و هجمه علیه تیم سیاست خارجی دولت رئیسی و تیم مذاکرهکننده بازمیگردد. اسفندماه سال گذشته با تشکیل تیمی پنجنفره که به کمیته «ضدتوافق» مشهور است، بنای اختلاف نمایندگان با دولت به شکل عیانی بروز یافت. به موازاتش اواسط هفته گذشته حدود ۱۹۰ نماینده مجلس شورای اسلامی در نامهای خطاب به رئیسجمهور خواستار رعایت خطوط قرمز نظام و تأمین منافع ملت، در مذاکرات هستهای شدند.
با این حال تغییر لحن و ادبیات برخی نمایندگان و به دنبالش واکنشها و مواضع شخصی تند آنان هم تنور اختلاف مجلس با دولت را داغتر کرده است. کمااینکه توییت انتقادی علی خضریان، رئیس کمیته سیاسی، نظامی و امنیتی کمیسیون اصل نود مجلس مبنی بر اینکه تیم مذاکره وزارت خارجه جمهوری اسلامی خطوط قرمز نظام را در پیشنویس ۱۷ صفحهای مذاکرات وین رعایت نکرده است، در کنار حمله سیدمحمود نبویان به متن توافق مذاکرات وین و علی باقریکنی، مذاکرهکننده ارشد دولت گویای کمرنگشدن حمایتها از رئیسی است.
بیشتر بخوانید: جنگ روسی در اوکراین و تهدید امنیت غذایی در جهان / وضعیت ذخایر استراتژیک ایران در روغن و گندم چگونه است؟