بازی پرسپولیس و چادرملو در ورزشگاه تختی تهران برگزار شد؛ ورزشگاهی که مدتها در دست بازسازی قرار داشت و قرار بود در غیاب ورزشگاه آزادی، میزبان بازیهای بزرگ پایتخت شود. اما اولین آزمون جدی نشان داد این بازسازی بیشتر روی کاغذ بوده تا در عمل.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، بازی عصر روز جمعه چادرملوی اردکان و پرسپولیس در ورزشگاه تختی، یک بار دیگر پرده از وضعیت نابسامان زیرساختهای فوتبالی در ایران برداشت. نکته ابتدایی ماجرا اینجاست که میزبان این بازی چادرملو بود، اما بازی این تیم به دلیل فراهم نبودن شرایط در ورزشگاه شهید نصیری یزد، در ورزشگاه تختی تهران برگزار شد؛ میزبانی در شهر تیم میهمان، از جمله طنزهای بی پایان فوتبال ایران.
تختی، ورزشگاهی که سالها وعده بازسازی اساسیاش داده شده بود تا در روزهایی که ورزشگاه آزادی از دسترس خارج است، جایگزینی برای ورزشگاه بزرگ تهران شود و میزبان بازیهای بزرگترین تیمهای ایران باشد، اما حالا پس از نخستین محک جدی، نشان داد نهتنها به استانداردها نزدیک نشده بلکه حتی نسبت به گذشته شرایط بدتری پیدا کرده است.
چمن پارهپاره، نبود امکانات اولیه و حتی مشکلاتی بهظاهر ساده مثل دوش آب گرم پس ازی فوتبال تهران در دوران تعطیلی آزادی باشد، اما در عمل به مصداق ضربالمثل «عروس تعریفی» تبدیل شد؛ در کلام زیبا و امیدوارکننده، اما در عمل، خسته، فرسوده و بیرمق. جایی که وعدهها زیباست اما واقعیت چیزی جز زشتی و ناکارآمدی نیست.
ماجرای تختی و آزادی نشان میدهد بحران زیرساخت فوتبال ایران یک مسئله مقطعی نیست، بلکه حاصل سالها سوءمدیریت، وعدههای پوچ و مناسبات غیرشفاف است. از تعطیلی بیپایان آزادی تا استانداردهای سلیقهای مافیای چمن، همه چیز در نهایت یک نتیجه دارد؛ تیمهای بزرگ ایران حتی برای سادهترین نیازشان، یعنی زمین مناسب بازی، همچنان سرگردان هستند.