اقتصاد۲۴-بند (ث) ماده ۴ لایحه برنامه توسعه هفتم مجوز وصول حق بیمه را به سازمان مالیاتی داده است. در این ماده آمده: «به دولت اجازه داده میشود به منظور تسریع و تسهیل در فرایندهای پرداخت و وصول مالیات و کسور بیمه از طرف واحدهای کسب و کار، فرایند وصول حق بیمه را توسط سازمان امور مالیاتی کشور انجام دهد.» این بند از لایحه مانند بسیاری دیگر از بندهای مربوط به صندوقهای بازنشستگی منتقدان بسیاری دارد.
نرگس اکبرپور (معاون پژوهشی سابق موسسه پژوهش تأمین اجتماعی و عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) در خصوص این بند از برنامه توسعه هفتم گفت: متأسفانه تصمیماتِ برنامه توسعه هفتم در رابطه با صندوقها به شدت رادیکال است. یکی از این بندهای مورد انتقاد و شتابزده بند (ث) ماده ۴ برنامه لایحه هفتم است که به وصول حق بیمه توسط سازمان امور مالیاتی اشاره کرده است.
وی با اشاره به تفاوت بین بیمه مالیات گفت: نظام مالیاتی و بیمهای به هم تنیده هستند و ممکن است شباهتهایی به هم داشته باشند، اما به لحاظ اهداف تفاوتهایی دارند که باید به این تفاوتها توجه کرد. اول اینکه حق بیمه به طور مشخص مابهازای بیرونی دارد و در ازای آن خدماتی به فرد داده میشود؛ به طور مثال، شما حق بیمه میدهید و مثلا بخشی از سهم آن حق بیمه برای مستمری بازنشستگی، بخشی برای درمان و بخشی برای بیمه بیکاری و … است. اما در مالیات چنین چیزی وجود ندارد؛ یعنی شما مالیات پرداخت میکنید و این مالیات به عنوان درآمد عمومی صرفِ خدماتی برای جامعه میشود. پس اینگونه نیست که وقتی مالیاتی پرداخت میکنیم به طور مستقیم این مالیات صرف خدماتی مشخص برای فرد پرداخت کننده شود.