«بازی خونی» قیام مردم آمل در سال ۱۳۶۰ را محور داستانش قرار داده و فینفسه از سوژه خوبی برای فیلمسازی بهره برده ولی پرداخت ضعیف فیلم به این واقعه باعث سوختشدن یک ماجرای ملتهب و حساس شدهاست.
جوان آنلاین: با وجود رشد کیفی فیلمهای مربوط به تاریخ انقلاب اسلامی و دفاع مقدس در سالهای اخیر، اما همچنان بعضی فیلمها روی مدار شعارهای گل درشت و کلیشهای ساخته میشوند. «بازی خونی» به کارگردانی حسین میرزامحمدی در نخستین روز جشنواره چهل و سوم فیلم فجر در کاخ جشنواره اکران شد و به خاطر ضعفهای مفرط در فیلمنامه و کارگردانی با استقبال سردی از سوی منتقدان رو به رو شد.
«بازی خونی» قیام مردم آمل در سال ۱۳۶۰ را محور داستانش قرار داده و فینفسه از سوژه خوبی برای فیلمسازی بهره برده ولی پرداخت ضعیف فیلم به این واقعه باعث سوختشدن یک ماجرای ملتهب و حساس شدهاست.
میرزامحمدی در فیلم قبلیاش با نام «کت چرمی» فضایی کاملاً متفاوت از «بازی خونی» را کار کردهبود و در فیلم جدیدش دست به تجربهگرایی زدهاست. تلاش زیادی هم برای درآوردن داستان فیلم داشته ولی فیلمنامه ضعیف مسعود هاشمینژاد در کنار بازی ضعیفتر بازیگرانش عواملی شدهاند تا «بازی خونی» نتواند انتظارات را برآورده کند.
«بازی خونی» از سکانسهای اضافه و خستهکنندهای رنج میبرد که اگر آنها را از فیلم حذف کنیم، اتفاقی برای کلیت اثر نمیافتد. همچنین برخی شخصیتها مثل شخصیت لیندا کیانی کارکرد خاصی در داستان ندارند و اگر آنها را هم از فیلم کنار بگذاریم، باز هیچ خللی در اثر نهایی ایجاد نخواهد شد.