خورشید در فضا ساکن نیست. این ستاره کل منظومه شمسی را با خود به دور مرکز کهکشان راه شیری میگرداند و یک دور کامل آن تقریباً ۲۳۰ میلیون سال زمان میبرد. بنابراین اگر به اندازه یک «سال کهکشانی» به گذشته بازگردیم، آن موقع زمین در اواخر دوره تریاس قرار داشت و نخستین دایناسورها تازه در حال ورود به صحنه حیات بودند.
به گزارش فرادید، این تصویر کلی جذاب است و از نظر علمی نیز تا حد زیادی درست به نظر میرسد، اما هر دو عدد به کار رفته در این مقایسه با عدم قطعیت زیادی همراه هستند و این تصور که ما دقیقاً به همان نقطه قبلی بازگشتهایم، در واقع درست نیست.
دوره گردش خورشید به دور مرکز کهکشان یک عدد دقیق و قطعی نیست. برآوردها معمولاً بین ۲۲۵ تا ۲۵۰ میلیون سال قرار دارند و عدد ۲۳۰ میلیون سال رایجترین مقدار نقلشده است.
کیث هاوکینز، اخترشناس دانشگاه تگزاس این دوره را حدود ۲۲۰ تا ۲۳۰ میلیون سال میداند و تأکید میکند که این «سال کهکشانی» به موقعیت ستاره در کهکشان بستگی دارد؛ ستارگانی که به مرکز کهکشان نزدیکتر هستند سریعتر گردش میکنند و ستارگان دورتر آهستهتر.
مقادیر پایهای که این محاسبه بر آنها استوار است با دقت بیشتری شناخته شدهاند. خورشید تقریباً ۲۶ هزار سال نوری از مرکز کهکشان فاصله دارد و با سرعتی در حدود ۲۳۰ کیلومتر بر ثانیه در مدار خود حرکت میکند. دادههای مأموریت Gaia متعلق به European Space Agency نیز باعث شدهاند برآوردها به سمت مقادیر پایینتر}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();