
اقتصاد ۲۴- در کشور گرم، خشک و کمآبی مثل ایران، موضوع مدیریت صحیح منابع بسیار اهمیت دارد. علاوه بر کمآبی که سابقهای دیرینه و طولانی دارد، تأمین انرژی (برق) نیز مسألهای حیاتی است که امروزه اهمیت آن کمتر از «آب» نیست. از آنجا که این صنعت مستقیما به خدمترسانی به مردم میپردازد، لازمه مدیریتِ آن داشتن دانش و تخصص در این حوزه بدون سیاسیبازی است.
علیاکبر محرابیان، وزیر صمت دولت محمود احمدینژاد، زمانی که توسط دولت سیزدهم به ریاست این وزارتخانه انتخاب شد، همگان میدانستند که علیرغم اینکه تحصیلات وی خارج از صنعت آب و برق است، سابقه آشنایی با این وزارتخانه را نیز ندارد. هر چند که حضورش در یک شرکت خصوصی عمرانی که دستی بر سدسازی هم دارد را از سوابق خود جهت آشنایی با این صنعت اعلام میدارد، اما از همان ابتدا، بدون یک برنامه مدون جامع و درازمدت پا به این عرصه گذاشت.
او که در اولین گفتوگوی تلویزیونی خود پس از اخذ رأی اعتماد از مجلسی که همان موقع هم مخالفان فراوانی داشت، اهم برنامههای خود را استحصال آبهای ژرف، انتقال آب دریا و نیز واقعی کردن قیمت آب و برق اعلام کرد، نشان داد که بدون دانش کافی در این حوزه قبول وزارت کرده است.
