اقتصاد۲۴– این روزها، مقایسه دستاورد دولتها با یکدیگر به شیوهای برای دفاع از عملکرد نخبگان سیاسی تبدیل شده است. هر موضوع کوچک و بزرگی در کشور، قابلیت تبدیل به قرارگرفتن در مقام قیاس را پیدا کرده تا جائیکه از مسئله هستهای تا قیمت تخم مرغ، صف بندیهایی را در شبکههای اجتماعی ایجاد کرده تا بتواند، در نبرد حامیان گفتمانهای مختلف در جمهوری اسلامی، برندهای ولو موقتی و مقطعی داشته باشد.
اما آنچه پیامد و نتایج این صف بندیها را خطرناک میکند، چشم اندازی است که وحدت ملی را خدشه دار کرده و درلایههای زیرین اجتماع، از جمعهای خانوادگی تا دورهمیهای دوستانه، دو گروه از منتقدان و حامیان دولتهای بر سر کار را در برابر یکدیگر قرار میدهد. رفتاری که به اعتبار رویدادهای بعد از انتخابات۸۸، نتیجه دوقطبی سازیهای امروز است، ماهها بعد و در زمان انتخابات یا هر رویداد بزرگ ملی، کشور را در وضعیت بحران قرار میدهد.
جدای از اینکه قانون انتخابات ایران، اصلیترین عامل خلق بحرانهای سیاسی کشور انتخاباتهای دهههای اخیر ریاست جمهوری بوده، اما تلاش برای ایجا و تقویت دوقطبی در جامعه و نزد مردم، هدفی اولویت دار است که از سوی رسانههای رسمی دولت سیزدهم انتخاب و با جدیت، اجرایی شده است. در ابن چارچوب، کارنامه اختصاصی وزرا و عملکرد مجموعه کابینه رئیسی برای رفع مشکلات مردم، ملاک ارزیابی نیست بلکه تلاش میشود، با زیرسوال بردن و تخریب کارنامه دولت روحانی، این گزاره را به مخاطب القا کنند که دولت فعلی، حتی اگر دستاورد چندانی ندارد، به مراتب از دولت کاملا ناموفق قبلی بهتر است.
از این رو مشاهده میکنیم هر روز، در رسانههای رسمی، نوشتارهای «انشایی» در دفاع از دولت سیزدهم نوشته میشود که در آن از مستندسازی «عملکرد مثبت» دولت سیزدهم، کمتر نشانی دیده میشود، اما سرشار از انتقاد به دولتهای روحانی و گاهی احمدی نژاد است با این هدف که به مخاطب بقبولانند رئیسی، چون درگیر آواربرداری از مخروبههای بزرگ دولتهای پیشین است، هنوز، به مرحله ارائه دستاوردهای دولت خود نرسیده است.
این در حالی است که اگر به قوه مجریه به عنوان یکی از ساختارهای جمهوری اسلامی بنگریم، در مییابیم، موفقیت هر دولت یا مدیر یا رئیس جمهوری، معلول تلاش هزاران کارشناس و کارمند در قوای سه گانه است. اگرچه روسای جمهور به عنوان مسئول اصلی کارکردهای دولت محسوب میشوند، اما هر موفقیت یا دستاوردی یک شبه بوجود نیامده و محصول ماهها کار کارشناسی کارمندان گمنامی است که در نهادهای گوناگون خدمت میکنند. از این رو هرگونه بهره برداری غیرواقعی از دستاوردها یا ارائه اطلاعات غلط به مردم درباره چرایی وضعیت موجود معیشتی، اگرچه در کوتاه مدت خوراک رسانهای خوبی برای التیام روانی مردم خواهد بود، اما در بلندمدت نخواهد توانست به دفاعی موثر از دولت رئیسی منجر شود. آنجا که اشکالات و ایرادات ساختاری نادیده گرفته میشود و از قضا سیاستگذاری اقتصادی و سیاست خارجی دولت در مسیر انسداد راههای حل مشکلات معیشتی پیش میرود و با مشکلات هم افزایی دارد.
بیشتر بخوانید: توهم تئوری بانیان وضع موجود تا کجا جواب خواهد داد؟