اینکه یک معاون وزیر جرئت میکند به یک خبرنگار که نماینده افکار عمومی است بگوید «عوضی… یک الف بچه» ریشه در پشت صحنهای خطرناک دارد
جوان آنلاین: اگرچه برخورد زننده با خبرنگاران در دولت زیاد شده است و اگر حتی مشابه یکی از این موارد در دولت قبل رخ میداد، به یک مسئله کشدار ملی تبدیل میشد، اما مسئله اصلی برخوردهای این معاون یا آن معاون با نمایندگان رسانهها نیست؛ موضوع بغرنج، نافهمی مفرط دولت از مسئله رسانه است که از شورای اطلاعرسانی دولت شروع میشود. اینکه یک معاون وزیر جرئت میکند به یک خبرنگار که نماینده افکار عمومی است بگوید «عوضی… یک الف بچه»، ریشه در پشت صحنهای خطرناک دارد. این نخستین باری نیست که یک خبرنگار در برابر مطالبهگریاش به عنوان نماینده افکار عمومی جامعه با برخوردهای تند و زننده مواجه میشود! اما وقوع چنین رخدادی در نشست خبری هفته سلامت روان و برخورد زشت و زننده معاون بهداشت وزارت بهداشت با یک خانم خبرنگار در برابر چشم دوربینها و در حضور تمام رسانهها، موضوع را بیش از هر زمان دیگری چالشبرانگیز کرده است.
اگرچه علیرضا رئیسی ساعتی بعد در ویدئویی درباره این ماجرا توضیحاتی ارائه داد و عذرخواهی کرد، اما نوع ادبیات و واکنش او نشاندهنده این بود که این عذرخواهی و به قول خودش توضیح، در برابر توصیههای احتمالی روابط عمومی و فعالان رسانهای همراه این وزارخانه برای مدیریت حاشیهها و بازتابهای این رفتار در رسانههای حقیقی و صد البته فضای مجازی اتفاق افتاده است. بگذریم که در همین ویدئو آقای رئیسی تأکید کرد از نظر وی اتفاقی نیفتاده است! همچنانکه شهاب طباطبایی در پیامی در شبکه ایکس به عنوان عضوی از جامعه رسانهای کشور نسبت به برخورد معاون بهداشت با خبرنگار رکنا اعتراضش را اعلام کرد و نوشت به عنوان عضو شورای اطلاعرسانی دولت تا عذرخواهی و توضیح معاون وزیر بهداشت از این خانم خبرنگار عذرخواهی میکنم.
بدیهیترین انتظار از یک مسئول آن هم مسئولی در وزارت بهداشت و به طور خاصتر کسی که میخواهد درباره وضعیت سلامت روان جامعه صحبت و برای ارتقای آن در سطح کشور برنامهریزی کند، سلامت رفتاری و سعه صدرش حتی در برابر تندترین سؤالات و انتقادات افکار عمومی و اصحاب رسانه است.
ماهیت، جایگاه و شأن خبرنگار با پرسشگری و مطالبهگری گره خورده است و اگر بنا باشد خبرنگار سؤال نپرسد و انتقاد نکند، پس قرار است چه کسی به نمایندگی از افکار عمومی جامعه مطالبهگر کاستیها و چالشها باشد و کمکاریها و عملکردهای بد و نادرست را به چالش بکشد و بهبود شرایط را در حوزههای گوناگون مطالبه کند؟