به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از خانه هنرمندان ایران، وحید آگاه، حقوقدان در نشست نقد و بررسی فیلم «خرس» به کارگردانی خسرو معصومی، با اشاره به مسئله ممیزی در سینمای ایران گفت: بحث ممیزی و فاصله طولانی در اکران این فیلم، موضوع مهمی است که باید به آن پرداخت. به نظر میرسد این مسئله به روندی بازمیگردد که از اوایل دهه شصت در سینمای ایران شکل گرفته و همچنان ادامه دارد؛ روندی که گویی با حضوری مسلط و پایانناپذیر همراه بوده است.
جواد طوسی برای توضیح این وضعیت به تاریخ جشنواره فیلم فجر اشاره کرد و گفت: اگر به نخستین دوره جشنواره نگاه کنیم، سه فیلم از کارگردانان نسل اول سینمای پس از انقلاب به نمایش درآمد؛ «حاجی واشنگتن»، «خط قرمز» و «مرگ یزدگرد». با این حال، دو فیلم از میان آنها سالها امکان نمایش عمومی پیدا نکردند و «حاجی واشنگتن» هم پس از وقفهای طولانی اکران شد. این وضعیت تنها به همان دوره محدود نماند و در سالهای بعد نیز گریبانگیر نسلهای مختلف فیلمسازان شد.
طوسی ادامه داد: این موضوع اساساً نیازمند یک بحث مستقل است. اگر سرس» توجه ویژه به صداست؛ گویی در کنار فیلمنامه اصلی، یک فیلمنامه جداگانه برای صدا نوشته شده است. در بسیاری از صحنهها، صدای پلان بعدی پیش از قطع تصویر شنیده میشود و روی پایان صحنه قبلی مینشیند؛ رویکردی که به شکل هوشمندانهای ریتم روایت را تقویت میکند.
او همچنین به استفاده از صداهای محیطی اشاره کرد و گفت: صدای عناصر طبیعی جنگل، یا حتی صدای تیکتاک ساعت در برخی صحنهها، فضایی از تمرکز و تعلیق ایجاد میکند و ذهن مخاطب را درگیر تصمیمها و وضعیت شخصیتها میسازد. به گفته او، چنین جزئیاتی به ایجاد سکوتهای معنادار و شکلگیری پرسشهایی در ذهن تماشاگر کمک میکند؛ پرسشهایی درباره سرنوشت شخصیتها و تصمیمهایی که پیش روی آنها قرار دارد.
معصومی هم با سپاس از زحمات صداگذار فیلم گفت: اگر بخواهیم به این فیلم نمره بدهیم، باید نمره ۷۰ را به محمدرضا دلپاک بدهیم!
59243